केन्द्रीय संस्करण

कविता : मखमली

person explore access_timeअसोज ४, २०७६ chat_bubble_outline0

-कमल पोखरेल

खुसी टिपेर 
उसैगरी फुल्न चाहान्थे
जसरी विपनाभन्दा टाढा
मखमली भीरमा फुलिरहन्थे ।

र लोभ्याइरहन्थे मन
सपनाबाट
यथार्थको कुरूक्षेत्रमा

कोपिलाबाट तङ्ग्रिँदै
वयस्क बनेको 
सिल्पकारले बनाएको
आकृति

कुदाइमा सुसज्जित
आकृति चम्किए पनि
फुल्न चाहेन
मनमा कुदिएका
खारेजी चेत
संशोधित सम्बन्धले

त्यो 
अर्थहीन रोपिएका
बिज
अन्यौल फक्रिँदो, उजाड 
परिवेश, देखेर
भक्कानिए, अकमक्किए
मखमली फूल ।

पाठशालामा पनि रोपिएका थिए
मखमली
मोहकता भरिएको वा
गुरूबाट भराइएको,

स्वभावतः खस्रो, तिखो 
आफैमा अविजित 

तर
फुङ्ग अनुहारमा 
मधुर खुसी बोकेर आउने
दसैँ, तिहारमा
मखमली
उपहार तिमीलाई ।
 

कमेन्ट

कमेन्ट गर्नेहोस्

info_outline

तपाईको ईमेल गोप्य राखिनेछ

Loading comments...