केन्द्रीय संस्करण

कथा/नाटक/निबन्ध

बालकथा : यसरी बाल्यकालमै चिरञ्जीवी बने प्रह्लाद access_timeसाउन १४, २०७८

परापूर्व कालमा हिरण्यकशिपु नामका सम्राट थिए । उनको स्वर्ग, मत्र्य, पाताल तीनै लोकमा उनको एकछत्र साम्राज्य थियो । हालको इराक भन्ने स्थानमा राजधानी बनाएर तीनै लोकको शासनसत्ता सञ्चालन गरेका थिए । आफ्ना दाजु हिरण्याक्ष विष्णुका हाताबाट मारिएपछि विष्णुका कट्टर दुष्मन बन्न पुगेका...

कश्यपको कथा : ज्यान बचाउने गमला access_timeसाउन ११, २०७८

धेरै पहिलेको कुरा हो । एकादेशमा एउटा मुढी राजा थिए । हरेक काम उनको मुढमा भर पर्थ्यो । रिसाउने र खुसाउने पत्तै हुँदैन थियो । रिस उठेको बेला कसैको ज्यानै लिन पनि पछि पर्दैनथे । खुसाएको बेला हीराको हारै दिएर पठाउने गर्थे । उनको सेवा गर्ने एकजना श्यामबहादुर नामक न...

बालकथा : प्रह्लादको न्याय, यसरी चिनियो असली आमा access_timeसाउन ७, २०७८

‘महाराज ! न्याय पाऊँ । यी महिला मेरो छोरालाई आफ्नो भनेर दावी गर्दै छे । आफ्नो मुटुको टुक्रोसित अलग भएर बाँच्न सक्दिनँ । हजुर न्यायपरायण राजा हुनुहुन्छ भन्ने सुनेर आएकी हुँ । आशा छ यस दुखिनी आमाले न्याय पाउने छे ।’ सानो बालक काखमा चेपेर आएकी अधवैसे महि...

कश्यपको कथा : जुवाडेको बोको access_timeअसार २७, २०७८

अघि एक समयमा कुनै एक बेइमान जुवाडे थियो । जुवाडेहरू प्रायः बेइमान नै हुन्छन् । त्यस्तो नभई जुवा नै खेल्दैनन् । त्यसमा पनि ऊ धेरै नै बेइमान थियो । महाभारतका पात्र शकुनीले जस्तै पाशामा कपट गरी दुनियाँको पैसा धुत्ने गथ्र्यो । बिस्तारै मानिसले उसको कपट थाहा पाउँदै गए, प...

...त्यसपछि पायो  असन्तोषी कागले सुख access_timeअसार २३, २०७८

नेपालीमा एउटा उखान छ । ‘झलक्क हेर्दा तँ राम्रो हेरिरहँदा म राम्रो ।’ धेरै पहिलेदेखि चल्दै आएको यो उखान भाइबहिनीहरूले पनि सुनेको हुनुपर्छ । न सुनेका भए पनि बाबा, आमा, दाजु, दिदीलाई भनेर सुन्न  सक्छौ । यसको अर्थ हो संसारमा कोही पनि राम्रो र न र...

कश्यपको कथा :  धूर्त सेठ access_timeअसार १७, २०७८

परापूर्व कालमा एउटा गाउँमा चतुर्भुज शर्मा नामका मानिस थिए । उनलाई गाउँलेहरू मायाले चतुरे भन्थे । उनको नाम जस्तै काममा पनि चतुर थियो । बुद्धिमा त्यस्तै, व्यवहारमा त्यस्तै । त्यसै भएर चतुरे भन्ने गरेका थिए उनलाई । जस्तोसुकै अपराध र अपराधीलाई पनि एउटा न एउटा जुक्ति निका...

बालक पिप्पलाद : बदलाको भावना छाडी जब कठोर तपस्यामा लागे access_timeबैशाख २३, २०७८

‘वनदेवता ! एउटा कुरा सोधौँ है ?’ एक दिन साँझ वालक पिप्पलादले पीपल वृक्षसित भने । ‘भनन बाबु ! सोध्न पनि अनुमति चाहिन्छ र ? सन्तान जत्तिकै प्रिय छौ, आफूलाई लागेको ढुक्क भन्न सक्छौ ।’ पीपल वृक्षले स्नेह जताए । ‘न को हुँ भन्ने थाहा थ...

बुद्धिमान लाटोकोसेरो access_timeमंसिर २१, २०७७

    एउटा जङ्गलकोे कट्टुसको रूखमा एउटा बूढो लाटोकोसेरो (उल्लु) बस्थ्यो । त्यो लाटोकोसेरोले हरेक दिन उसका वरिपरि हुने विभिन्न घटनाहरुको अवलोकन गर्दथ्यो । हिजो उसले एउटा बूढो मानिसलाई एउटा युवकले गह्रौँ भारी बोक्न सहयोग गरेको देख्यो । आज एउटी युवती...

घिचुवा ज्वाइँ र गँड्याहा सासू access_timeकात्तिक १५, २०७७

    एउटा गाउँमा बडेमानको गाँड भएकी एउटी बूढी थिई । उसका आफ्नो भन्नु एउटी छोरी र एक जना ज्वाइँ मात्र थिए । तिनीहरू पनि परदेश गएका थिए । बूढीको लोग्ने पहिले नै मरिसकेको थियो । बूढी एक्लै एउटा छाप्रोमा बसेर दुःखसुख गरी खाइरहेकी थिई । एक दिन गा...

गाउँ, दसैँ र अनुभूति access_timeमंसिर १३, २०७७

  चैतमा परीक्षा सकिएलगत्तै घर जाने तयारीमा थियौँ । तर लकडाउन सुरु भएकाले घर जान पाइएन । झनझन लकडाउन लम्बिँदै गयो । स्कुल पनि खुलेन, गाडी पनि चलेनन् । घर जाने कुरा पनि हरायो । कसरी सुरक्षित रहने भन्ने कुराले नै प्राथमिकता पायो । घरबाट बाआमाले फोन गरेर &...

राजा मिदासको कथा : वरदान बन्यो श्राप ! access_timeकात्तिक १५, २०७७

      ग्रीस भन्ने देशमा एकजना राजा थिए । उनको नाम थियो– मिदास । उनी अत्यन्तै लोभी थिए । एक दिनको कुरा हो, उनले कुनै राम्रो काम गरेबापत देवता खुसी भए । उनको दरबारमा ग्रीस देवता डाइनसिस प्रकट भए । उनले राजा मिदासलाई  मन लाग...

दुई साथी access_timeभदौ ९, २०७७

  एकपल्ट दुईजना साथीहरु जङ्गलमा जाँदै थिए, अकस्मात एउटा भालु हामम्फाल्दै आइपुग्यो । एकजना दगुर्दै रुख चढिहाल्यो र त्यहाँ लुकेर बस्यो । अर्को साथीले चाहिँ भाग्न भ्याएन । के गर्ने हो अब ? ऊ त्यही बाटोमा लम्पसार परेर पल्टियो र मरे जस्तो गर्यो । भालु उसको नजिक आयो...

भव्य विवाह भोजमा एउटा मात्रै मान्छे ! access_timeसाउन ३२, २०७७

कुनै छिमेकीको घरमा शुभविवाहको भव्य तयारी थियो । त्यस ठाउँमा निकै मानिसको जमघट हुन थाल्यो । त्यहीबेला एकजना छिमेकीले आफ्नो घरको नोकरलाई बोलाएर भन्यो, ‘त्यहाँ तिमी गएर कतिजना मानिस भेला हुन्छ , त्यसको सही खुबर मलाई गर्नु ।’ नोकर गयो । उसले मान्छे ओ...

डमरू र कोरोना access_timeअसार ६, २०७७

-घनबहादुर थापा ‘रातेबन’ नामको जङ्गलमा एउटा बाघको परिवार बस्दथ्यो । परिवारमा बाघ, बघिनी र एउटा डमरू थिए । डमरूका लामा–लामा दाह्रा मुख बाहिरसम्म निस्केका थिए । जीउ पनि हेर्दै डरलाग्दो थियो । उसले आफूलाई राजकुमार नै ठान्दथ्यो ।  सबैभन्दा...

‘एक विचित्र गल्ली !’ access_timeजेठ २७, २०७७

  चाङ् छ्यूशङ् किशोरले बालबालिकाहरुलाई जुटाएर कथा सुनाएको अर्का दिन जव मानिसहरुले यस गल्लीमा कदम राखे, तिनीहरुले हरेक झ्यालका सीसामा चित्रविचित्रका आकर्षक चित्रहरु अङ्कित देखे । सवै सवै वालसुलभ कल्पनाशील चित्र । हरेक चित्रलाई जोडेर हेर्ने हो भने साह्रै रा...

छिमेकी बालबालिका access_timeबैशाख २१, २०७७

  छङ वेई त्यस दिन छयुछयु आफ्नो घरसँगैको फिङफिङको घरमा खेल्न गएकी थिई । फिङफिङका बाआमाले छोराका लागि एउटा टेपरेकर्डर किनिदिएका थिए । टेपरेकर्डर कति सानो थियो भने त्यहाँबाट आवाज निस्कँदा सुनिएला भन्ने पत्याउनै गाह्रो पर्थ्यो । फिङफिङले बटन थिच्यो । त्यस सान...

बूढी आमाको बयर access_timeचैत १९, २०७६

  स्या यओची हाम्रो प्राइमरी स्कुल नजिकै बयरको एउटा ठूलो झाङ थियो । यो झ्याङ  छुच्चो थियो । झाङमा बयरका राताराता फल लटरम्म देखिथे । देख्दै मुखमा मानी भरिन्थ्यो । तर त्यस झाङले बयर टिप्न अनुमति दिँदैनथ्यो । झाङभित्रका प्रत्येक बोट र हाँगामा जताततै काँ...

कुखुरा बेच्ने केटी access_timeफागुन १०, २०७६

श्वी–शन म त्यहाँ पुग्दा हाटबजार भरिइसकेको थियो ।हिउँ जस्तै स्वच्छ सफा चामल, सुन जस्तै पहेंलो मकै, सूर्यमुखी बियाँ, कमल गट्टा, छटपटाइरहेका माछाहरु, बिरालाका ङयाउराहरु, जता हेर्‍यो पसलै पसल । सतावरीका सुगन्धित फूल बेच्ने नानीहरुले चाहिँ पसल राखेका थिएनन्...

साहसीको बाटो access_timeफागुन १, २०७६

बुढो सन्न भयो । उसको हाटबाट लाठी छुट्यो र भुइँमा झर्‍यो । ली श्याओच्युनको कपाल मुसार्दै भन्यो, “हरे, कुरा यस्तो पो रहेछ ? तिमीलाई हिर्काएर मैले ठूलो गल्ती गरें । बाबु, तिमीलाई घाउ त लागेन ? मेरो बानी अलि बढी नै झोकी छ । तिमीले आएर यसरी गल्ती स्वीकार गर्ला...

टेलिफोन access_timeमाघ १४, २०७६

  चाङ छ्यूशङ विद्यालयबाट घर फर्कदा आज बाबाको कोठामा टेलिफोन जोडेको देखें । टेलिफोनका लागि बाबाले महिनौं अघि फारम भर्नु भएको थियो । आज बिहानै कम्पनीका मानिसहरु आएर लाइन जोडिदिएछन् । बाबा आमा दुबै जना अफिसबाट घर फर्कनु भएको थिएन । घरमा म र टेलिफोन...

बदला लिन कस्सिएको बछेडो ! access_timeमाघ १२, २०७६

  सडक किनारको चउरमा एउटी घोडी चरिरहेकी थिई । अलि पर अग्ब्लो पाललो खुट्टाको एउटा बछेडो उफ्रदै दगुर्दै खेल्दै चरिरहेको थियो । सडकमा सडकै चिर्लान् कि जस्ता बडेमानका बस ट्रक एकपछि अर्को बतासिँदै हुइँकिरहेका थिए । पछि पछि भटभटे मोटरसाइकिलहरु त्यत्तिकै बतास्सिद...

मलाई सपना देख्न मनपर्छ access_timeमाघ ६, २०७६

  छन तानयेन म सात वर्षको भएँ । म सधैँ बेलुका टिभी. मा समाचार कार्यक्रम हेरेर सुत्न जान्छु । मेरो आफ्नो सानो पलङ छ । हजुरआमाको ठूलो पलङसित जोडिने गरी राखिएको मेरो पलङ झ्यालको नजिकै छ । म जब पलङमा लेट्छु आँखा केही बेरसम्म खुला नै रहन्छन् । हजुरआमाले ठ...

श्याखको लेख access_timeपुस २९, २०७६

  चाङ् छङ्सुन कक्षामा पढाउँदा अध्यापक मिखाइको अनुहार सधैंजसो भावशून्य नै रहेको देखिन्थ्यो । “श्याख, तिमीले लेख लेखिसक्यौ त ?” अध्यापक मिखाइले कक्षामा विद्यार्थीमध्येका श्याखसँग सोधे । पहेंलो अनुहारबीच थ्याच्च नाक, नाकमाथि गोलगोल चश्मा, चश्माभित्रबाट...

हेर्ने आँखा, देख्ने आँखा access_timeपुस २१, २०७६

माओ च छङ् आज निबन्धको जाँच थियो । गुरुले कालो पाटीमा शीर्षक लेखिदिनु भयो, “मैले देखे—भोगेका परोपकारी मानिस” । एकै छिनपछि विद्यार्थीहरुका हात सलबलाए । कक्षामा कागज र कलम चलेको आवाज सुनियो । सबै एकोहोरिएर लेख्न थाले । तुङ श्याओशिङ भने निधारम...

ज्ञानकाजीको गाेरु access_timeमंसिर २२, २०७६

  वर्षौअघिको कुरा हो । त्यसताका मुलुकमा राणाशासन थियो । ज्ञानकाजी थापा त्यति बेलाका सेनाको हवलदार बनेका थिए । हवलदार हुँदाहुँदै पछि जङ्गीलाठको आठपहरिया भए । गाउँमा झिंगटी छानाको घर । गैह्री खेत । ठुला पाटा गैह्री बारी । छुट्टीमा गाउँ पुग्थे । घरखेतीको र...

Page 1 of 2