केन्द्रीय संस्करण

कथा/नाटक/निबन्ध

दुई साथी access_timeभदौ ९, २०७७

  एकपल्ट दुईजना साथीहरु जङ्गलमा जाँदै थिए, अकस्मात एउटा भालु हामम्फाल्दै आइपुग्यो । एकजना दगुर्दै रुख चढिहाल्यो र त्यहाँ लुकेर बस्यो । अर्को साथीले चाहिँ भाग्न भ्याएन । के गर्ने हो अब ? ऊ त्यही बाटोमा लम्पसार परेर पल्टियो र मरे जस्तो गर्यो । भालु उसको नजिक आयो...

भव्य विवाह भोजमा एउटा मात्रै मान्छे ! access_timeसाउन ३२, २०७७

कुनै छिमेकीको घरमा शुभविवाहको भव्य तयारी थियो । त्यस ठाउँमा निकै मानिसको जमघट हुन थाल्यो । त्यहीबेला एकजना छिमेकीले आफ्नो घरको नोकरलाई बोलाएर भन्यो, ‘त्यहाँ तिमी गएर कतिजना मानिस भेला हुन्छ , त्यसको सही खुबर मलाई गर्नु ।’ नोकर गयो । उसले मान्छे ओ...

डमरू र कोरोना access_timeअसार ६, २०७७

-घनबहादुर थापा ‘रातेबन’ नामको जङ्गलमा एउटा बाघको परिवार बस्दथ्यो । परिवारमा बाघ, बघिनी र एउटा डमरू थिए । डमरूका लामा–लामा दाह्रा मुख बाहिरसम्म निस्केका थिए । जीउ पनि हेर्दै डरलाग्दो थियो । उसले आफूलाई राजकुमार नै ठान्दथ्यो ।  सबैभन्दा...

‘एक विचित्र गल्ली !’ access_timeजेठ २७, २०७७

  चाङ् छ्यूशङ् किशोरले बालबालिकाहरुलाई जुटाएर कथा सुनाएको अर्का दिन जव मानिसहरुले यस गल्लीमा कदम राखे, तिनीहरुले हरेक झ्यालका सीसामा चित्रविचित्रका आकर्षक चित्रहरु अङ्कित देखे । सवै सवै वालसुलभ कल्पनाशील चित्र । हरेक चित्रलाई जोडेर हेर्ने हो भने साह्रै रा...

छिमेकी बालबालिका access_timeबैशाख २१, २०७७

  छङ वेई त्यस दिन छयुछयु आफ्नो घरसँगैको फिङफिङको घरमा खेल्न गएकी थिई । फिङफिङका बाआमाले छोराका लागि एउटा टेपरेकर्डर किनिदिएका थिए । टेपरेकर्डर कति सानो थियो भने त्यहाँबाट आवाज निस्कँदा सुनिएला भन्ने पत्याउनै गाह्रो पर्थ्यो । फिङफिङले बटन थिच्यो । त्यस सान...

बूढी आमाको बयर access_timeचैत १९, २०७६

  स्या यओची हाम्रो प्राइमरी स्कुल नजिकै बयरको एउटा ठूलो झाङ थियो । यो झ्याङ  छुच्चो थियो । झाङमा बयरका राताराता फल लटरम्म देखिथे । देख्दै मुखमा मानी भरिन्थ्यो । तर त्यस झाङले बयर टिप्न अनुमति दिँदैनथ्यो । झाङभित्रका प्रत्येक बोट र हाँगामा जताततै काँ...

कुखुरा बेच्ने केटी access_timeफागुन १०, २०७६

श्वी–शन म त्यहाँ पुग्दा हाटबजार भरिइसकेको थियो ।हिउँ जस्तै स्वच्छ सफा चामल, सुन जस्तै पहेंलो मकै, सूर्यमुखी बियाँ, कमल गट्टा, छटपटाइरहेका माछाहरु, बिरालाका ङयाउराहरु, जता हेर्‍यो पसलै पसल । सतावरीका सुगन्धित फूल बेच्ने नानीहरुले चाहिँ पसल राखेका थिएनन्...

साहसीको बाटो access_timeफागुन १, २०७६

बुढो सन्न भयो । उसको हाटबाट लाठी छुट्यो र भुइँमा झर्‍यो । ली श्याओच्युनको कपाल मुसार्दै भन्यो, “हरे, कुरा यस्तो पो रहेछ ? तिमीलाई हिर्काएर मैले ठूलो गल्ती गरें । बाबु, तिमीलाई घाउ त लागेन ? मेरो बानी अलि बढी नै झोकी छ । तिमीले आएर यसरी गल्ती स्वीकार गर्ला...

टेलिफोन access_timeमाघ १४, २०७६

  चाङ छ्यूशङ विद्यालयबाट घर फर्कदा आज बाबाको कोठामा टेलिफोन जोडेको देखें । टेलिफोनका लागि बाबाले महिनौं अघि फारम भर्नु भएको थियो । आज बिहानै कम्पनीका मानिसहरु आएर लाइन जोडिदिएछन् । बाबा आमा दुबै जना अफिसबाट घर फर्कनु भएको थिएन । घरमा म र टेलिफोन...

बदला लिन कस्सिएको बछेडो ! access_timeमाघ १२, २०७६

  सडक किनारको चउरमा एउटी घोडी चरिरहेकी थिई । अलि पर अग्ब्लो पाललो खुट्टाको एउटा बछेडो उफ्रदै दगुर्दै खेल्दै चरिरहेको थियो । सडकमा सडकै चिर्लान् कि जस्ता बडेमानका बस ट्रक एकपछि अर्को बतासिँदै हुइँकिरहेका थिए । पछि पछि भटभटे मोटरसाइकिलहरु त्यत्तिकै बतास्सिद...

मलाई सपना देख्न मनपर्छ access_timeमाघ ६, २०७६

  छन तानयेन म सात वर्षको भएँ । म सधैँ बेलुका टिभी. मा समाचार कार्यक्रम हेरेर सुत्न जान्छु । मेरो आफ्नो सानो पलङ छ । हजुरआमाको ठूलो पलङसित जोडिने गरी राखिएको मेरो पलङ झ्यालको नजिकै छ । म जब पलङमा लेट्छु आँखा केही बेरसम्म खुला नै रहन्छन् । हजुरआमाले ठ...

श्याखको लेख access_timeपुस २९, २०७६

  चाङ् छङ्सुन कक्षामा पढाउँदा अध्यापक मिखाइको अनुहार सधैंजसो भावशून्य नै रहेको देखिन्थ्यो । “श्याख, तिमीले लेख लेखिसक्यौ त ?” अध्यापक मिखाइले कक्षामा विद्यार्थीमध्येका श्याखसँग सोधे । पहेंलो अनुहारबीच थ्याच्च नाक, नाकमाथि गोलगोल चश्मा, चश्माभित्रबाट...

हेर्ने आँखा, देख्ने आँखा access_timeपुस २१, २०७६

माओ च छङ् आज निबन्धको जाँच थियो । गुरुले कालो पाटीमा शीर्षक लेखिदिनु भयो, “मैले देखे—भोगेका परोपकारी मानिस” । एकै छिनपछि विद्यार्थीहरुका हात सलबलाए । कक्षामा कागज र कलम चलेको आवाज सुनियो । सबै एकोहोरिएर लेख्न थाले । तुङ श्याओशिङ भने निधारम...

ज्ञानकाजीको गाेरु access_timeमंसिर २२, २०७६

  वर्षौअघिको कुरा हो । त्यसताका मुलुकमा राणाशासन थियो । ज्ञानकाजी थापा त्यति बेलाका सेनाको हवलदार बनेका थिए । हवलदार हुँदाहुँदै पछि जङ्गीलाठको आठपहरिया भए । गाउँमा झिंगटी छानाको घर । गैह्री खेत । ठुला पाटा गैह्री बारी । छुट्टीमा गाउँ पुग्थे । घरखेतीको र...

साहित्यगोष्ठी access_timeकात्तिक १३, २०७६

  (विद्यालयको विशेष कक्ष । कक्षको उत्तरपश्चिमी  केन्द्रमा बालानुकूल बनावटको मन्च । मन्चका तल मिलाएर राखेका मेचहरु । दायाँ बायाँ भित्ताका माथिल्लो भागमा नेपाली साहित्यकारहरुका आकर्षक चित्रहरु । कक्षाकक्षाबाट छानिएका विद्यार्थीहरु भोलिको साहित्य गोष्ठीमा रचना स...

लाशमाथिको ‘महाभोज’ access_timeअसोज ९, २०७६

–नवीन पौडेल काठमाडौं– ‘बेवारिसे लाशलाई लुछिलुछी खाँन्छन् गिद्धहरुले, तर मेरो लास बेवारिसे होइन, मेरो आमा छिन् र बा पनि’, काठमाडौँको अनामनगरस्थित मण्डला थिएटरको प्रेक्षालयमा आवाज गुञ्जिन्छ ।  चकमन्न थिएटरको अँध्यारो कोठामा भरिभराउ...

‘वंशीलालको स्कुल’ access_timeभदौ ३१, २०७६

“बाावु, तिमी कहिले पढ्छौ खै ? हिजो स्कुलबाट आएर भाँडा माझिरहेका थियौ । अस्ति गोठमा गोबर सोहोरिरहेका थियौ । आज करेसाबारीमा गोलभेँडाका बेर्ना सारिरा’छौ । आमाले गर्ने काम तिमी किन गर्छौ ? हात धोएर आऊ । बसेर पढ ।” हर्कलालले कक्षा ५मा पढ्ने छोरा वं...

श्रीमान् श्रीमतीको निधो access_timeसाउन २४, २०७६

चैत गयो । वैशाख आयो । चराचुरुङ्गीहरुको गुँड बनाउने र बचेरा कोरल्ने बेला आयो । जुरेली, तार्फे, ढुक्कुर, फिस्टो, रानी चरीहरुले आ–आफ्नो वासस्थानको वनबुटेनमा आ–आफ्नो गुँड बनाउन थाले । तोपचरो, तोरीचराहरुले पनि खेतबारीका डील, कान्लाका रुखहरुमा आ–आफ्न...

बीरबलभन्दा किसान बुद्धिमान access_timeअसार ४, २०७६

बादशाह अकबर खुब पहेली (त्यसभित्रै उत्तर लुकेको प्रश्न) भन्न रुचाउँथे । उनी बेलाबेलामा आफू पनि अरुबाट पहेली सुन्थे र अरुलाई पनि आफूले सुनाउँने गर्थे । एक दिन बादशाहले बीरबललाई एउटा नयाँ पहेली सुनाए– ‘उपर ढक्कन नीचे ढक्कन, मध्य–मध्य खरभुजा । ...

आफू बदनाम भएर पनि कृष्णले मित्र अर्जुनलाई युद्ध जिताउनु त्याग र वलिदानको पराकाष्टा access_timeजेठ १८, २०७६

राजा शन्तनुका जेठा छोरा भीष्म गृहस्थ बन्न चाहेनन् । भाइहरु चाँडै नै बिते । भाइका छोरा जेठा धृतराष्ट जन्मैदेखि नेत्रहीन थिए । यसैले कान्छा छोरा पाण्डु हस्तिनापुरका राजा बनेका थिए । केही वर्षपछि राजा पाण्डु नराम्ररी बिरामी परे र  अन्धा दाजु धृतराष्टलाई राज्यभार निमि...

स्वार्थी दुनियाँ access_timeबैशाख २७, २०७६

बालशौरि रेड्डी रातमाटे गाउँमा एक जना किसान थिए । उनको नाम उर्बरलाल थियो । उर्बरलालका एक छोरा थिए सम्पतलाल । सम्पत् बडो लाडप्यारमा हुर्केका थिए । हट्ठाकट्ठा थिए । पढाइमा भने धेरै नै कमजोर थिए । साथीहरुकोमा जान्थे र धेरैजसो समय साथीहरुसँग खेलेरै बिताउँथे । उर्बर ...

नसोध नारी भएकोमा access_timeबैशाख २५, २०७६

बिनिका श्रेष्ठ म सानै थिएँ । शिक्षकले मलाई सोध्नुभयो, ‘नारी भएकोमा तिमी कस्तो महसुस गर्छौ ?’ त्यति बेला मेरो सानो दिमागले केही प्रतिष्ठित केही महिलाहरुको अनुहार मदर टेरेसा, मेडम क्युरी, मलाला सम्झिएँ । अनि मैले गर्वका साथ भने, ‘म नारी हुनुमा ग...

अर्काको खुट्टा access_timeबैशाख १०, २०७६

गोविन्दका आफ्ना खुट्टा थिएनन् । अरु हिँडेको दगुरेको देखेर उसलाई पनि हिँड्न दगुर्न मन लाग्थ्यो । खुट्टाले खेल्ने विभिन्न खेल खेल्न मन लाग्थ्यो । मन लागेर मात्र के गर्ने ? खुट्टा थिएनन् । गोविन्द मन मारेर बसेको थियो । कहिले चीनको कुरा झिक्थ्यो र भन्थ्यो त्यहाँ पहिले पहिले के...

घर पुग्न हतारिएको कमिला access_timeचैत २६, २०७५

कमिलो सल्लाको रुखमा चढ्यो । टुप्पैसम्म पुग्यो र पातमा बसेर जमीनतिर हेर्‍यो । उसको आफ्नो घर अलिअलि मात्र देखिन्व्थ्यो । कमिलाहरुको नियम कडा हुन्छ । आकाशमा घाम आर्लन थालेपछि सवै घरतिर दगुर्छन् । घाम अस्ताएपछि घरका  झ्याल ढोका बन्द गर्छन् र सुत्छन् । ढिलो हुनेले बा...

श्रीलङ्काली लोककथा: तीन सुनौला सत्य access_timeचैत २६, २०७५

श्रीलङ्काको एउटा रमाइलो गाउँमा चराको सौखिन एक जना व्यापारी बस्थ्यो । उसले एक दिन नजिकैको शहरबाट एउटा सधिएको सुगा किनेर ल्यायो । मुल ढोकाअगाडि बार्दलीको थामनिर जतनसित झुण्ड्याइएको एक पिँजरामा राख्यो । सुगा धेरै दिनसम्म घोत्लिइरह्यो । कतिगरी बोलाउँदा पनि केही बोले...

Page 1 of 2