ad
x

कविता : पलपल मर्दै छ, देशभित्रै एउटा देश

person explore access_timeअसार १८, २०७९ chat_bubble_outline0

साउदीको जेलमा,
कैदी छ एउटा देश 
मृत्युदण्ड बोकेको डिजिटल अक्षर
मानौँ अक्षर होइन ‘जिलेटिन’ हो 
कान छेड्दै बिष्फोट भो विवश छातीमा, 
पलपल मर्दै छ, देशभित्रै एउटा देश ।
तैपनि, 
कफिनभित्र देश फर्काउन सकेकोमा 
उपलब्धिले गदगद छ सरकार ।


बर्षन्छ झरी, उर्लन्छ बाढी 
भयभित छन् झुप्रा र छाप्राहरू 
पहिरो खस्दै छ,
चट्टान चोइटिएर पहाडतिर 
निस्सासिन्छ तराई, 
आँसुको दहमा 
डुबाउँदै आफ्नो सर्वस्व
आफ्नै ‘मुटु’ आफ्नै हातले 
राखेर बाढीमा भन्नुपर्ने,
‘बग्दै बग्दै जाऊ’
हाय, जीवनको क्रुर विवशता ।  
तर,
सरकार कर असुल्नै पर्छ भन्छ 
मानौँ ऊ बिर्तावाल साहू हो 
नेता कार चढ्नै पर्छ भन्छ 
मानौँ उसको जन्मसिद्ध अधिकार हो 
सायद आस्था, विचार र सिद्धान्तको 
पहिरो गइसकेछ राजधानीतिर ।



परचक्रीको खेलले 
कोशीको झोकमा डुब्दैछ
पूर्वतिर देश ।
दुष्टको झेलले 
लुटिएको अस्मिता, त्रसित जिन्दगी
शोकमा डुबिरहेछ
पश्चिमतिर देश ।

तैपनि,
कथाको महाराज झंै,
सरकार 
नयाँ परिधान पहिरिएको स्वाङ पार्छ
सर्वाङ्ग ह्वाङ्गै 
शान्ति र समृद्धिको बेसुरा गीत गाइरहन्छ
फटहाहरूको बुइँ चढेर 
बुट बजार्दै निर्दोष छातीहरुमा 
नित्य गाईजात्रा देखाइ रहन्छ 
समाजवादको पूर्वाभ्यासले 
थलिएको छ अचेल मेरो देश ।

मानपुर, दाङ

कमेन्ट

कमेन्ट गर्नुहोस्

info_outline

तपाईको ईमेल गोप्य राखिनेछ

नाम *:
इमेल *:
प्रतिक्रिया *:

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

रातोपाटीको अंग्रेजी, हिन्दीग्लोबल संस्करणका साथै अनलाइन टिभी पनि सञ्चालित छ । एप्सबाट सिधै समाचार पढ्न एन्ड्रोइडका लागि यहाँ र आइफोनका लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । फेसबुकट्वीटरमार्फत पनि हामीसँग जोडिन सकिनेछ ।