निबन्ध

गाउँ, दसैँ र अनुभूति access_timeमंसिर १३, २०७७

  चैतमा परीक्षा सकिएलगत्तै घर जाने तयारीमा थियौँ । तर लकडाउन सुरु भएकाले घर जान पाइएन । झनझन लकडाउन लम्बिँदै गयो । स्कुल पनि खुलेन, गाडी पनि चलेनन् । घर जाने कुरा पनि हरायो । कसरी सुरक्षित रहने भन्ने कुराले नै प्राथमिकता पायो । घरबाट बाआमाले फोन गरेर &...

सांसारिक अनुभूति access_timeसाउन २२, २०७७

घडीको टिकटिक, बन्द धाराको तप्पतप्प, भाँडाकुँडाको झनन, रेल गाडीको टीँटीँ प्याँप्याँ र छुकछुक, पङ्खाको सरकसरक, चराहरूको चिरबिर, परेवाको घुरूघुरू, हावाको सरसराहट, पानी वर्षंदाको  गडगडाहट आदिका आवाजहरू सधैँसधैँ सुनेका र अनुभूत पनि गरिने रैछ । तर चेतनाको तहमा...

हेर्ने आँखा, देख्ने आँखा access_timeपुस २१, २०७६

माओ च छङ् आज निबन्धको जाँच थियो । गुरुले कालो पाटीमा शीर्षक लेखिदिनु भयो, “मैले देखे—भोगेका परोपकारी मानिस” । एकै छिनपछि विद्यार्थीहरुका हात सलबलाए । कक्षामा कागज र कलम चलेको आवाज सुनियो । सबै एकोहोरिएर लेख्न थाले । तुङ श्याओशिङ भने निधारम...