कविता
प्रकृति
शनिबार, ३० चैत २०८१, १३ : ००
प्रिय प्रकृति
आज म
तिम्रो हाल देखेर
वसन्तमा
तिम्रो शोभायमान
सुन्दरताको ‘मान’ नभएर
दुःखित छु ।
तिमीले मान्छेलाई
आफू निस्सार हुने गरी
सके जति दियौँ
उसले थोरै पनि
लिन जानेन ।
तिमीले
हिमालदेखि पहाड तराईसम्म
हरेक ऋतुहरूमा
प्रेम वर्षाइ रह्यौ
मान्छेले तिमीलाई
हरदम
दोहन गरिरहयो ।
तिमीले हामीलाई
हलपल
मौका दिइरह्यौ
हामी हाम्रो स्वार्थमा
तिम्रो अस्तित्व नामेठ
हुनेगरी खेलिरह्यौँ ।
खोला तरेपछि
लौरो बिर्सिन्छ
भनेझैँ
तिमीलाई उपयोग
गरेपछि बिर्सेकाहरूको
नाक, आँखा पोलिरहेछ
प्रदूषणले अघाइरहेछन् ।
करुणामयी हृदयकी तिमी
वर्षी दियौ आज फेरि
आफैँ रित्तिने गरी
धर्ती सरस भयो
र
बगैँचाका फूलहरू मखलेल भए ।
खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
प्रतिक्रिया
भर्खरै
-
वर्षौंदेखि अलपत्र १५ सडकका ठेक्का तोडियो
-
सर्लाहीका तीन प्रदेश सभा सदस्यलाई कांग्रेसले गरायो सचेत, बाराका उपसभापतिलाई सफाइ
-
पछिल्लो २४ घण्टामा विपद्जन्य घटनामा ५ जनाको मृत्यु
-
नेपाली कांग्रेस बाराका सभापति निलम्बित
-
टीकापुरमा ‘अन्तर व्यवस्थापिका सम्मेलन’ हुने
-
काठमाडाैँ महानगरद्वारा शिक्षण अस्पताललाई उपकरण प्रदान
Games
एक्सक्लुसिभ स्टोरी
युनिकोड
मिति रूपान्तरण