गरेर कठिन काम, कमाउँछन् परिश्रमी
साहुले दिन्छन् दाम, उसलाई छ र के कमी ?
हो! खानलाई माम ! तर अन्योल, कि हट्ला गरिबी यो कैले । 
उद्यमीलाई के को पिर, सोच्छ संसार यो फेर्नुछ मैले !

भण्डारमा छ तिनकै रजाईं, बुझ्दैनन् के हो श्रमशोषण!
एक थोपा पसिना बगाउनुपर्दा हुनेगर्छन् मरेतुल्य!
अधिक सोच्छन्, गरेको छु मैले गरिबको पालनपोषण,
के थाहा तिनलाई कि के हो पसिनाको मूल्य ?

सुनौला हार, हिरामोती जडित,
दियौ उपहार, तर त्यो कहिलेसम्म लाउनु ?
गर्छौ नरसंहार, यदि कथंकदाचित, 
यो सुन्दर संसार, तिम्रोमात्र होइन थाहा पाउनु। 

धनले किनेको शक्ति , छ अहंकार, तर होइन त सबै भ्रम ?
यहाँ रोग छन् अनेक, मृत्यू छ सत्य, मात्र जीवन अमुल्य !
चाहना छन् सबका, नबुझी करुणा नै मार्छन्, अनभिज्ञ, समय छ कम !
के थाहा तिनलाई कि के हो रगतको मूल्य ?