ओहो ! समय कति परिवर्तनशील रहेछ 
कुनै दिन तिमीले फुर्सद छैन भन्दा पनि पछि लागिरहने म 
आजभोलि एकछिन समय निकाल न मेरा लागि भन्दा पनि
फुर्सद छैन भन्न लागेकी छु,
कुनै दिन तिमीसँग कुरा गरिरहन पाए हुन्थ्यो भन्ने म 
आज तिमीले एकैछिन कुरा गरौँ न भन्दा
अल्छी लागेको छ भन्न थालेकी छु,
पहिले तिम्रो झुट पक्रँदा पनि थाहा नपाएजस्तो गर्ने म 
आज तिमीसँगै झुट बोल्ने भएकी छु ।
 
कुनै दिन तिमीले बेवास्ता गरिएकी म 
आज बल्ल आफ्नो महत्त्व बुझ्न थालेकी छु, 
कुनै दिन तिम्रो खुसीमा आफ्नो खुसी पाउने म 
खुसी त आफैँमा खोज्नुपर्ने रहेछ भन्ने थाहा पाएकी छु, 
कुनै दिन मेरा लागि ननिस्केको तिम्रो समय कुरिरहने म 
आज आफ्नो हर सेकेन्डको हिसाब खोज्ने भएकी छु ।
 
पहिले तिमी कसरी खुसी हुन्छौ भनेर 
तिम्रै चाहना पूरा गर्न खोजिरहने म 
आज बल्ल म कसरी खुसी हुने रहेछु भनेर खोज्न थालेकी छु 
पहिले भीख मागेजस्तो गरी माया मागिरहने म
आज आफैँले आफैँलाई माया गर्न सिकेकी छु ।

हेर त समयको चक्र
पहिले तिमीले टार्‍यौ
अहिले मैले टार्न थालेँ,
पहिले तिम्रो खुसी रोज्ने म 
अहिले आफ्नो खुसी खोज्ने भएँ, 
पहिले तिम्रो समय खोज्ने म 
अहिले आफ्नो समय बचत गर्ने भएँ 
पहिले तिमीलाई बोलाइरहने म
अहिले तिमीसँग बोल्न नपरेहुन्थ्यो भन्ने भएँ, 
पहिले तिमी भनेपछि मरिहत्ते गर्ने म 
अहिले बल्ल आफ्नो मूल्य बुझ्ने भएँ 
आखिरी सबै समयको खेल न रहेछ । 

चाहँदा नचाहँदै
मन–मस्तिष्कमा भएका भावनालाई 
स्वनियन्त्रित गराउन मद्दत गर्ने
यो समय कति बलवान् रहेछ
ओहो ! समय कति परिवर्तनशील रहेछ । 

(टोखा, काठमाडौं)