चोङक्विङ शहरका जिङयिनको स्वाभिमानी कथाले पछिल्लो समय चीनमा निकै चर्चा बटुलेको छ । अहिले उनी पत्रपत्रिकाको हेडलाईन्स बनेका छन् । भन्छन्–‘मैलेँ हात गुमाएपनि मेरा पैताला बाँकी छन् । मलाई रेलवे स्टेशनमा बसेर माग्न मन छैन् । यो थाहा हुदाँहुदैँ कि मैलेँ परिश्रम गरेर जति कमाउँछु त्योभन्दा धेरै मागेर कमाउन सकिन्छ ।’ उनी बाँच्नका लागि पैसा कमाउन चाहन्छन् र कमाएको पैसाबाट आफ्नी वृद्ध आमाको हेरचाह गर्न । केवल ७ वर्षको छदाँ विद्युतिय दुर्घटनामा उनले दुबै हात गुमाए । उनी १४ वर्षको छदाँ परिवारका दुई दिदीको विवाह भयो । २२ वर्षको छदाँ उनका बाबु र जेठा दाईको निधन भयो । त्यसपछि सबै जिम्मेवारी चीनको काँधमा आइप¥यो । त्यसपछि उनले आफैँ खाना बनाउने, खेती गर्ने र अन्य घरायसी काम गर्ने बानी थाले । दुबै हात नभएका चीनले खुट्टा र मुखलाई प्रयोगमा ल्याए । उनी रुख काट्ने र आगो झोस्ने काम समेत आफैँ गर्छन् । सुंगुर र कुखुराका चल्ला हुर्काउछन् । उनले २० वटा त बाख्रामात्रै पालेका छन् । बिरामी छिन् आमा चीनकी आमा पछिल्लो समय धेरै बिरामी छिन् । उनले बिरामी आमालाई दिनमा तीनपटक औषधि खुवाउँछन् र आमाका लागि खाना तयार पारिदिन्छन् । आफ्नी दिदी सहयोगका लागि अघि सरेपनि उनी आफैँ एक्लै काम गर्न चाहन्छन् । उनको काम देखेर छिमेकीहरु छक्क छन् । उनले आफ्ना अन्धा साथिसँग मिलेर पछिल्लो दशक १० हजार रुख रोपिसकेका छन् । - See more at: http://old.ratopati.com/2015/08/29/229268/#sthash.jmHJwHrP.dpuf