म हारेको छु, वसन्तदेखि 
किनभने मैले रोजेको फूल 
त्यो वसन्तमा कसैले टिपेछ । 
म यो वर्षासँग थकित छु 
किनभने, बहेर गयो 
फूलको थुङ्गा पानीमा ।

माया कस्तो छ तिम्रो 
बिछोडमा टुटी जाने ? 
मैले तिम्रो आकृतिसँग 
मेरो कलाको मूर्ति साटे भने 
अर्को कलाको जन्म हुन्छ । 
मायाको जगत ठूलो छ, 
माया गरिएका हरेक शब्द 
एउटा निको लाग्ने तस्बिर भएर 
आँखामा कैद भएर दृष्टि भएका छन् । 

म मायामा संसार देखिरहेछु 
र, संसारमा कति मायाको कमी छ 
महसुस गरिरहेको छु । 
यहाँ माया गर्नेहरूले माया नपाउँदै 
ऋतुहरू परिवर्तन हुन्छन्, 
जमाना पनि फेरिन्छ । 
एउटा दृष्टि परिवर्तन गरेपछिको 
जगत र सुन्दर मायाका लहरहरू 
कलाका अन्तिम दृष्टान्तहरू हुन् 
जुन धेरै पर पुग्ने छन् । 
त्यो मैले हारेको 
वसन्तलाई पनि म प्रेम गर्छु 
त्यो म थाकेको 
वर्षासँग पनि म प्रेम गर्छु 
त्यो तिम्रो बिछोडलाई पनि
मेरो प्रेमको सम्झना अर्पण छ । 

विराटनगर–१३, मोरङ