हिजोआज झिसमिसेमै मेरो आँखा खुल्छ ।
उठ्छु भन्दै अल्छी गर्दै एकछिन मन भुल्छ ।।
बिछौनामै दुवैजना, पिउँछौ तातोपानी ।
फुर्सद हुन्न बिहानमा मर्निङवाक जानी ।।

घर सफाइ र बाथरुमको काम सकेपछि ।
पूजाको काम सुरु हुन्छ पालैपालो बसी ।।
उनले पूजा सक्छिन् सधैँ आधा घन्टा लगाई ।
म नि पूजा गर्न खोज्छु, भक्ति भाव जगाई ।।

एक चित्त भई भक्तिभावमा, मन लगाउन खोज्छु ।
एकाग्र मन हुँदै हुन्न, के के सोच्छु सोच्छु ।। 
हरेक काममा सँगै हुन्छौँ हामी दुवैजना ।
सँगै बसी लिने गर्छौं खाजा होस् या खाना ।।

छोरीहरू बाहिर बाहिर बुढाबुढी घरमा ।
उनी मेरो भरमा अनि म नि उनकै भरमा ।।
बिहानको काम सकियो मोबाइल लिई बस्छु ।
शुभकामना, शुभयात्रा लेख्न फेसबुक पस्छु ।।

कैले फेसबुक, कैले टिकटक कैले युट्युब हेर्छु ।
करकरी ढाड खान थाल्छ ओल्टो कोल्टो फेर्छु ।।
खेतीपाती अधियाँमा छैनन् भैँसीगाई ।
दिनैभरि छटपटिँदै गर्छु हाईहाई ।।

कृषि पशुपालन गर्न सक्दैन यो जिउले ।
सरकारले घर जा भन्यो, बुढो भाको निहुँले ।।
उनलाई हाई प्रेसर छ मलाई थाइराइड पनि ।
दिनहँु गोली खाने गर्छौं मरिन्छ कि भनी ।।

जुवा, तास जाँडरक्सीमा कैले मन गैन ।
छरछिमेकमा गफ लगाउने बानी पनि छैन ।।
जागिरमा समय बित्यो झन्डै एकतिस वर्ष ।
शनिबार आउँदा पनि लाग्थ्यो कति हर्ष ।।

सुन्ने सुनाउने गथ्र्यौं आफ्ना आफ्ना कुरा ।
सँगै काम सँगै गफ, बित्थ्यो दिन पूरा ।।
गते, बार, तिथिमिति भुल्छु हिजोआज ।
आफैँलाई प्रश्न सोध्छु छैन क्यै जवाफ ।।

आज हैन भोलि हैन सधैँ यस्तै चाल ।
रिटायर्ड यी मेरा दिन हँुदै छन् बेहाल ।।
अरुलाई नि यस्तै हो कि हो कि मलाई मात्र ।
कमेन्ट गरिदिनु होला भए कोही पात्र ।

(लेखक अर्याल सी अहेबबाट अवकाशप्राप्त हुन् ।)