यो कथा अलि फरक छ। यहाँ कुनै फिल्म स्टारको कथा होइन, फिल्म निर्माणको कथा र त्यसपछि विश्वभर मच्चिएको कोलाहलको चर्चा गरिएको । यसलाई संसारको सबैभन्दा भयानक, हिंसात्मक र सबैभन्दा नग्नता फिल्म मानिन्छ। आज पनि यो फिल्म ५० देशहरूमा प्रतिबन्धित छ।

यो १९८० मा बनेको इटालियन फिल्म क्यानिबल होलोकास्ट हो । तपाईं मध्ये धेरैले नाम सुन्नु भएको होला, कतिपयले हेर्नु भएको पनि होला । तर यो चलचित्र निर्माणदेखि सिनेमा हलसम्मको यात्राले तपाईलाई छक्क पार्ने छ । यस फिल्ममा हिंसाका दृश्यहरूलाई वास्तविक देखाउन निर्देशकले कलाकारहरूलाई क्यामेराको अगाडि जनावरहरू मार्ने काम गराए । बलात्कारका दृश्यहरू वास्तविक देखाउनको लागि, वास्तविकतामा बलात्कार गरे ।

सुटिङको अवस्था यस्तो थियो कि कलाकारहरू सेटमा नै उल्टी गर्थे, कोही डिप्रेसनमा पुगे, एक अभिनेताले बलात्कारको दृश्य खिचेपछि आफ्नी प्रेमिकासँग ब्रेकअप गरे ।

फिल्म रिलिज भएको १० औं दिनमै प्रतिबन्ध लगाइयो । यसको सबै रिलहरू जफत गरियो। कतिपय हत्याका दृश्यहरू यति वास्तविक थिए कि निर्देशकलाई कलाकारहरूको हत्या गरेको आरोप लगाइएको थियो । उनलाई पक्राउ गरी मुद्दा पनि चलाइएको थियो किनभने ती कलाकारहरू पनि फिल्मको सुटिङपछि बेपत्ता थिए।

१ लाख डलरको बजेटमा बनेको फिल्मले १० दिनमा नै २ करोड डलर कमाएको थियो । यसको जीवनकाल कमाई २ सय मिलियन डलर  थियो। यो आफ्नो लागत 2000 गुणा कमाउने सबैभन्दा सफल फिल्म मानिएको थियो। यसलाई ‘कल्ट क्लासिक’ को दर्जा दिइएको छ ।

नाम र विषय नै डरलाग्दो

सबैभन्दा पहिला फिल्मको नामबाटै सुरु गरौं । ‘क्यानिबल हलोकास्ट’ क्यानिबल भनेको मानिसको मासु खाने नरभक्षी हो। हलोकास्टको अर्थ प्रलय हो । यो भयानक, हिंसात्मक र नग्नताले भरिएको छ ।

फिल्मको कथा अमेजनको जङ्गलमा बस्ने आदिवासी जनजातिको हो, जो नरभक्षी हुन् । एउटा समूह यी जनजातिहरूमा डकुमेन्ट्री शूट गर्न अमेजनको जङ्गलमा जान्छ । अनि सुरु हुन्छ हत्याको शृङ्खला ।

फिल्म बनाउने सोच

डजांगो फिल्ममा सहायक निर्देशकको रूपमा काम गर्दा रगेरो डिओडाटोले आफ्नो छोरासँग रेड ब्रिगेड (इटालीको नक्सलवादी समूह) ले केही मानिसहरूलाई पीडादायी मृत्यु दिइरहेको हिंसात्मक समाचार देखे । त्यस समयमा इटालियन मिडियाले पत्रकारिताको नियमहरूबाट टाढा हिंसात्मक सामग्री पनि देखाउँदै थियो । यसले रेगेरोलाई उनको फिल्मको लागि आधार दियो।

देओडाटोले सन् १९७७ मा अल्टिमो मोन्डो क्यानिबल फिल्म बनाएका थिए । जुन नरभक्षी जनजातिबाट भागेका केही मानिसहरूको कथा थियो। एक जर्मन वितरकसँग भेट गरेपछि देओडाटोले यसको दोस्रो संस्करण क्यानिबल होलोकास्ट बनाउने निर्णय गरे। निर्देशकले यसलाई ‘फाउन्ड फुटेज कन्सेप्ट’मा यो फिल्म बनाउने निर्णय गरे ।

सुटिङ सुरु हुनुअघि नै बाधा

अमेरिकी अभिनेता पिरकानेनका एक साथीलाई पहिलो पटक फिल्ममा कास्ट गरिएको थियो, तर अमेजन जङ्गलमा छायांकन सुरु हुनुअघि उनले फिल्म गर्न अस्वीकार गरे । हतारमा, टोलीले कार्ल गेब्रियललाई कास्ट गर्‍यो  किनभने महिनौंको मेहनतका साथ डिजाइन गरिएका जुत्ता र पोशाकहरू उनको आकारमा मिल्थ्यो ।

फिल्मको छायांकन ४ जुन १९७९ मा अमेजन जङ्गल र रोममा सुरु भएको थियो । निर्देशक रुगेरो देओडाटोले हिंसात्मक हत्याका दृश्यहरूलाई वास्तविक देखाउन VFX बिना शूट गर्नुपरेको थियो। उनले इटालियन निर्देशक रोबर्ट रोसेलिनीसँग तालिम लिए, जसले आफ्नो अघिल्लो फिल्म, अल्टाइम ग्रिडा डल्ला सवानामा यस्तै दृश्यहरू प्रयोग गरेका थिए।

धेरै पटक सुटिङ बन्द गर्नुपरेको थियो

अभिनेता एलन येट्सले फिल्म छाडेपछि छायांकन दुई साताका लागि स्थगित गर्नुपरेको थियो । सुटिङ सुरु हुँदा अभिनेता रोबर्ट करमनका बुवाको हत्या भएको थियो, जसका कारण फेरि सुटिङ बन्द गर्नुपरेको थियो । यस बाहेक अमेजनको जंगलमा सुटिङ गर्दा कहिले भारी वर्षा र कहिले हावाहुरीका कारण सुटिङमा धेरै बाधा आइपरेको थियो ।

निर्देशक रागेरोले कलाकारसँग दुर्व्यवहार गर्थे

मुख्य अभिनेता रोबर्ट करमन र निर्देशक रेगेरो बीच सेटमा लगातार विवाद भए। सेटमा दुवैबीच दिनहुँ झगडा हुन्थ्यो । एक अन्तर्वार्ताका क्रममा अभिनेता रोबर्टले निर्देशकलाई आत्माविहीन र लापरवाह भनेका थिए । अन्य चालक दलका सदस्य र कलाकारसँग पनि निर्देशकको व्यवहार राम्रो थिएन ।

अर्का अभिनेता कार्ल योर्कको पनि महिला अभिनेत्री फ्रान्सेस्कासँग विवाद भएको थियो किनभने कार्लले उनीसँग यौन दृश्यहरू गर्न अस्वीकार गरे।

अभिनेताको इच्छा जनावरको हत्या

सुटिङको क्रममा धेरै कलाकारहरू फिल्मको नग्नता, सेक्स, हिंसात्मक सामग्री र जनावरहरूको वास्तविक हत्याबाट असहज महसुस गरिरहे थिए। अभिनेता कार्ललाई एउटा दृश्यमा बँदेललाई क्रूरतापूर्वक मार्न भनियो, तर उसले बँदेलसँग भावनात्मक रूपमा जोडिएको हुनाले त्यसो गर्न अस्वीकार गरे । तर निर्देशकले उनलाई यो दृश्य शूट गर्न बाध्य पारे। बलात्कार र यौन दृश्यहरू वास्तवमा शूट गरियो

निर्देशकले अभिनेताहरूलाई वास्तविक यौन दृश्यहरू खिच्न बाध्य पारे। सेटमा मानिसहरू प्रायः तनावपूर्ण र क्रोधित थिए । अभिनेत्री फ्रान्सेस्का सिआर्डीले यौन दृश्यको क्रममा आफ्नो लुगा हटाउन अस्वीकार गरेपछि निर्देशकले रिसाएर सेटबाट फ्याँकिदिए। बाहिर गएपछि पनि निर्देशक फ्रान्सिस्कालाई चिच्याईरहेका थिए । अन्ततः दबाबमा उनले बिना कपडा शूट गर्नुपर्‍यो।

कलाकारहरु आफैलाई घृणा

स्थानीय युवतीसँग बलात्कारको दृश्य खिच्ने क्रममा अभिनेता कार्ल नराम्ररी प्रभावित भएका छन् । दृश्यमा कार्लले आफ्ना साथीसँग मिलेर आदिवासी केटीसँग जबरजस्ती यौनसम्पर्क राख्छन् र उनलाई यातना दिन्छन्। यो दृश्यको सुटिङपछि उनी सेटमा डिस्टर्ब भइरहन्थे । उनले आफैलाई घृणा गर्न थाले । उनलाई यति नराम्रो असर गर्यो कि उनी न्यूयोर्क गए र आफ्नी प्रेमिकासँग ब्रेकअप गरे।

रिलिजपछि कतिपयले फिल्मको प्रशंसा गरे पनि धेरैले यसको विरोध गरे । जनावरमाथिको क्रूरता र हिंसात्मक सामग्री देखाइएपछि फिल्मलाई सेन्सर गर्न माग गरिएको थियो । दर्शकको गुनासोपछि रिलिज भएको १० दिनपछि फिल्मका सबै रिल जफत गरिएको थियो र निर्देशकलाई अश्लीलताको आरोप लगाइएको थियो। बरामद रीलहरू थप प्रमाणको रूपमा प्रयोग गरिएको थियो ।

निर्देशकमाथि हत्या मुद्दा

यो फिल्म फ्रान्समा सन् १९८१ मा रिलिज भएको थियो । फोटो म्यागजिनले फिल्मसँग सम्बन्धित तस्विर छाप्दै फिल्ममा रहेका सबै कलाकारको हत्याका दृश्य वास्तविक भएको दाबी गरेको थियो । लेखको आधारमा निर्देशक विरुद्ध कैयौँ कलाकारको हत्याको मुद्दा दायर भएको थियो।हत्याको दृश्य खिचेका कलाकारहरु हराइरहेकाले यो विषयलाई निकै गम्भीरतापूर्वक लिइएको थियो । फिल्म रिलिज भएदेखि नै उनीहरुको कुनै अत्तोपत्तो लाग्न सकेको थिएन ।

कलाकारहरु आफै अदालतमा उपस्थित भए

सुनुवाइको क्रममा निर्देशक रुगेरोले आफ्ना सबै कलाकारहरूलाई प्रमाणको रूपमा प्रस्तुत गरे जसको हत्याको आरोप लगाइएको थियो। वास्तवमा प्रमोशनल रणनीति अन्तर्गत निर्देशकले आफ्ना सबै कलाकारहरूलाई संसारको नजरबाट लुक्न भनेका थिए। निर्देशकसँग सबै कलाकारले सम्झौता गरेका थिए ।

३ वर्षपछि फिल्मबाट प्रतिबन्ध हट्यो

फिल्मको विषयवस्तुका कारण त्यसलाई प्रतिबन्ध लगाइएको थियो । निर्देशकले ३ वर्षसम्म अदालतमा मुद्दा लडे, त्यसपछि सन् १९८४ मा अदालतले उनको पक्षमा फैसला सुनायो । प्रतिबन्ध फुकुवा गरे पनि संसारका ५० देशहरूमा प्रतिबन्धित कायम । अनकट फिल्म यसै वर्ष रिलिज भएको छ ।

दैनिक भास्कर