‘हम रहें या ना रहें कल... याद आयेंगे ये पल.... पल ये हे प्यार के पल...

मित्रता होस् वा प्रेम, जीवनको दर्शनलाई समेट्ने यी गीतहरू कुनै समय सबैको मुखमा झुण्डिएको थियो ।

यारों दोस्ती बडी ही हसिन है...

सन् १९९९ मा ‘पल’ एल्बम गाएका यी गायकको नाम केके थियो । यस स्वरका मालिक कृष्णकुमार कुननाथले यसअघि हजारौं जिंगल गाइसकेका थिए तर उनले ‘याद आएंगे ये पल’ गीतबाट हज्जारौँ मानिसको मनमा स्थान बनाएका थिए । र उनले आफ्नो आध्यात्मिक स्वरलाई फरक स्तरमा लिएर गए जब बिरहलाई उनले आफनो गायकीमा ढाले र गाए – ‘तडप तडप के इस दिल से आह निकलती रही’...

र, यसरी केके फिल्म सङ्गीतको दुनियाँमा आए र प्रभुत्व जमाए । कहिले शाहरुखको रोमान्टिसिज्म ९आँखों मे तेरी अजब सी गजब सी अदाएँ हैं), कहिले मायामा परेका रणवीरको स्वर बनेर ९सजदे में यूँ ही झुकता हुँ, तुम पे आके रुकता हुँ) त कहिले मायाको अल्लारेपनलाई स्वर दिए (दस बहाने करके ले गई दिल) त कहिले मनको तडपाई बनेर (तडप–तडप के) ।

आफूभित्र एक गायकलाई समेटेका ५३ वर्षीय केकेको पहिचान अरु पनि थुप्रै थिए ( गायक, संगीतकार, खानाप्रेमी, प्रकृति प्रेमी, रोडी, घुमन्ते.. केकेले आफ्नो पहिचान यसरी वर्णन गर्थे । दिल्लीमा हुर्केका केकेलाई सानैदेखि सङ्गीतमा रुचि थियो र गीत पनि गाउने गर्थे । उनले कहिल्यै सङ्गीतको शिक्षा लिएनन् तर सुर–ताल कमालको थियो ।

उनको कोलकातामा मात्र ५३ वर्षको उमेरमा अचानक निधन भयो । उनी कोलकातामा कन्सर्टमा सहभागी हुन गएका थिए । त्यहाँ एक कलेजको समारोहमा उपस्थिति जनाउन गएका थिए । कार्यक्रमकै उनले आफू बिरामी भएको बताएका थिए । कार्यक्रमबाट होटल फर्कने बित्तिकै उनलाई एक नीजि अस्पताल लगियो । त्यहाँ डाक्टरले उनलाई मृत घोषित गरिदिए । उनको शव पोष्टमार्टमका लागि पठाइएको छ ।

अगस्ट २०१४ मा लण्डनमा भएको भेटमा गरिएको कुराकानीको सम्पादित अंश बीबीसीमा प्रकाशित भएको छ ।

गायक बन्ने निर्णय कहिले र कसरी गर्नुभयो ?

सानैदेखि गीत सङ्गीतको शौख थियो, पुरानो क्यासेट प्लेयरमा धेरै गीत सुन्थेँ । कलेजमा साथीभाइसँग मिलेर प्रस्तुति दिने गर्थें । तर जब बिहे हुन लागेको थियो, साथीले मार्केटिङको काममा लगाइदिए । तर काम गर्दागर्दै म यहाँ के गर्दैछु भनेर सोच्न थालेँ । यत्तिकै मुम्बई गएँ । मैले विज्ञापनहरूमा जिंगल गर्न थालेँ र हजारौं जिंगलहरू गाएँ ।

बलिउडको यात्रा कसरी सुरु भयो ?

विज्ञापनमा काम गर्दागर्दै फिल्म माचिमा गीत गाउने मौका पाएँ – छोड आए हम वो गलिँया । भन्नका लागि त दुईवटा लाइन मात्रै थिए तर विशाल भारद्वाजको फिल्म थियो । तर एआर रहमानले मौका दिए फिल्म सपने मा । तर टर्निङ पोइन्ट आयो सन् १९९९ मा ।

फिल्म ‘हम दिल दे चुके सनम’ का लागि इस्माइल दरबारले मलाई ‘तडप तडप के इस दिल के’ लागि गीत गाउन लगाए । साधारणतया यस्ता गीतका लागि सङ्गीतकारले कुनै वरिष्ठ गायकलाई नै लिने गर्छन् ।

तर इस्माइलले ममाथि विश्वास गरे र मैले पनि मनैले गाएँ । त्यो गीत असाध्यै हिट भयो । त्यसै वर्ष मेरो एल्बम पनि रिलिज भयो । यसको गीत ‘याद आएँगे वो पल’ लोकप्रिय भयो । आज पनि कलेजका कार्यक्रममा जाँदा यो गीत गाउने गछौँ ।’

गीतको शब्दलाई लिएर अहिले निकै बहस हुने गर्छ । बोलका कारण तपाईंले कुनै गीत गाउन नमान्नुभएको घटना कुनै छ ?

एक पटक नयाँ संगीतकारले मलाई एउटा गीत गाउन लगाए । मलाई अचानक लाग्यो कि यो कस्तो बोल हो । म गीत छोडेर हिँडे । त्यसपछि गीतको बोल फेरियो भनेर मलाई खबर आयो । सङ्गीतकारको पहिलो फिल्म थियो र निर्माता ठूला थिए, त्यसैले सङ्गीतकारले पनि नाइँ भन्न सकिरहेका थिएनन् । अब सायद मानिसलाई थाहा भइसकेको छ होला कि म यस्तो गीत गाउँदिनँ ।​
तपाईंका लागि राम्रो गायकको परिभाषा के हो ?

मेरो हिसाबमा राम्रो गायक त्यहि नै हो जसले कुनै पनि सङ्गीतकारको गीतलाई आफ्नो बनाएर गाउन सकून् । गीत रमाइलो होला तर तपाईंको मूड केही अर्कै हुनसक्छ... त्यसैले म एक दिनमा एउटा गीत मात्रै रेकडिङ गर्छु । जबसम्म गायकले आफ्नो गीत महसुस गर्न सक्दैन तबसम्म स्रोतालाई कसरी राम्रो लाग्छ ?