आधुनिक हतियार र सैन बल साथ ब्रिटिस लम्किरह्यो ।
एसिया अधिनस्थ गर्ने भनी ती खुब् आक्रामक नै बन्यो ।।
नेपाल जित्न भनी ससैन्य हमला श्रीसिन्धुलीमा गरे ।
गोर्खाली जन–सैन्यको प्रत्याक्रमण, ब्रिटिस हारमा झरे ।।

मीठो स्वाद मिल्यो परास्त पिरको, घुँडा टिक्यो दम्भले
सूर्य अस्त हुँदैन भन्ने कहावत् झुटो बन्यो युद्धले ।।
खुँडा–खड्गसँगै ती ढाल र तरबार, निशान छाप झैँ बने ।
उल्र्यो रक्त नदी ब्रिटिस खुनको, रक्ताम्यले घर गर्यो ।।

सगरमाथाको देश जित्ने सपना, आत्म रती नै बन्यो ।
पराई दम्भ र गर्वको धुकधुकी धूलो नै चाट्दो भयो ।।
नेपाली विजयोत्सव र जय घोष, धर्ती आकाश गुञ्जियो ।
गोरखकाली र पशुपति प्रभू कृपा हिमपात झैँ वर्षियो ।।

राजा प्रजा सबै प्रफुल्लित बने, हर्षाश्रुले घर गर्यो ।
साम्राज्यै सपना धुलो भई बन्यो, हाम्रो अभिमान बच्यो ।।
वीर गोर्खाली थप्यो सुम्य पदवी, कसकै वशीभूत् नभै ।
हिमाल झैँ अविचल छ  दिव्य इतिहास्, नेपाली जातित्वको ।।

पुर्खाको अति गर्विलो छ पराक्रम यस रीतको भन्ने बुझी ।
सम्हाल्नु छ सबै दायियत्वहरूको माला उनी राष्ट्रको ।। 
सन्ततिहरूलाई अंश दिनु छ, पुख्र्यौली पौरखको ।
सन्तान योग्य बनाउनु छ अब लौ थामून् धरा गर्वको ।।