दाङ । घोराही उपमहानगरपालिका वडा नं. १, काउलेकी ७३ वर्षीय चुमादेवी खत्री बिरामी परेको ६ दिन भयो । बिरामी पर्नासाथ उनलाई अस्पताल पुर्याउन घर परिवारको मन नभएको पनि होइन । तर सडक र सवारी साधनको सुविधा नहुँदा अस्पताल पुग्नै सास्ती हुने भएपछि ६ दिनसम्म उनी घरमै बसिन् ।

पहाडी गाउँ, मोटरबाटो अभावका कारण घण्टौं स्ट्रेचरको सहारामा अस्पतालसम्म पुग्नुपर्ने बाध्यताका कारण उनले समयमै स्वास्थ्य उपचार पाउनबाट बञ्चित हुनुपर्यो । यो बाध्यता चुमादेवीको मात्रै होइन, घोराही बजारदेखि झण्डै १३ किलोमिटर उत्तरतर्फ रहेको काउले गाउँका बासिन्दा यस्तो समस्या झेल्दै आएका छन् । करिव सय घर हाराहारीको बसोबास रहेको यो गाउँमा बिरामी पर्दा सबैले भोग्ने पीडा यही नै हो ।

घोराही उपमहानगरपालिका सामान्यतया सुगम मानिए पनि उपमहानगरपालिकाभित्रका गाउँहरुमा मोटर बाटो पुग्न नसक्दा समयमै बिरामीले उपचार सेवा पाउन सकेका छैनन् । चुमादेवीका खत्रीका छोरा होमबहादुर खत्रीले भने, ‘बाटो नहुँदा बिरामी आमालाई समयमै अस्पताल पु¥याउन सकेनौं । स्ट्रेचरमा बोकेर अस्पताल पुर्याउनुपर्ने बाध्यताले आमाको उपचार छेक्यो ।’

पीडा त्यतिमात्रै होइन, उपमहानगरपालिकाकै दुर्गम बस्तीमध्ये एक रहेको काउले गाउँमा युवाको अभाव छ । स्ट्रेचरमै बोकेर बिरामीलाई बोकेर अस्पताल लैजानु परेको अवस्थामा यति लामो बाटोसम्म बोकेर लैजाने जनशक्ति पनि छैन ।

उनले थपे, ‘गाउँमा स्ट्रेचर बोक्ने युवाहरु छैनन् । बिरामीलाई बोकेरै अस्पताल लैजाउँ भन्दा पनि बोक्ने जनशक्ति छैन ।’ रोजगारीको अभावमा युवाहरु गाउँ छाडेर विभिन्न सहर, भारत तथा अन्य मुलुक पुगेको उनले सुनाए ।

दुर्गम गाउँमा सडक पुगे घर आँगनमै गाडीघोडा मात्रै होइन, गाउँका युवायुवतीहरु केही पेसा व्यापार गरी जीवन निर्वाह गर्न सक्ने उनले सुनाए । गाउँमा मोटर बाटो नहुँदा बिरामी पर्दाको दुःख र पीडामात्रै होइन, पूर्वाधार विकास अभावका कारण गाउँमा युवाहरु नै रित्तिएको उनी बताउँछन् ।