तिमीलाई पर्खिँदा पर्खिँदै 
तिमीलाई हेर्दा हेर्दै 
आयुहरू कति हतास भए 
भो, नसोध 
खुसीहरू कति असरल्ल पोखिए 
भो, त्यो पनि नसोध ।

तिमी आउँछौं भनेर 
यी निस्तेज हेराइहरु पनि 
जो आँखाभरि 
आस्था, विश्वास र खुसी बोकेर 
निरन्तर जीवन खोजिरहेका छन् 
आक्रोश, अनास्था र विस्मात् 
मनभरि पालेर 
खुसी मनाइरहेछन् 
यी अग्ला पहाड़हरू पनि 
आफ्नो अग्लाईलाई क्रमश: होच्याएर 
विवशता भनिरहे झैं लाग्छ ।

अलिकति आस्थाहरूमा 

अलिकति विश्वासहरूमा 
अलिकति खुसीहरूमा 
कठाङ्ग्रिएको जिन्दगी बिसाएर 
मन अझै हास्न सकेको छैन 
मन रून पनि त सकेको छैन 
न्यानो घाम खोज्ने क्रममा 
हुस्सुभित्र स्वयम् हराएको 
मेरो परिवेश 
चौबाटो कुरेर 
धेरै नदीहरू नुहाएर 
तिम्रै आगमन पर्खिरहेका छन् 
तिम्रै उदय हेरिरहेका छन्  ।

हुन सक्छ, 
तिम्रो आगमनमा 
मायाप्रीतिका कुरा मात्र होस् 
त्यहाँ फूलमालाका सिलसिला मात्र होस् 
तर सम्पूर्ण बन्देजलाई मेटेर 
तिमीले प्रत्येक घर, आँगनमा 
प्रत्येक मनमस्तिष्कमा 

न्यानो परिवेश हुर्काई दिन सक्नु परेको छ 
जिन्दगीलाई भोग्न सक्ने 
बलियो विश्वास सर्वत्र जगाइदिन सक्नु परेको छ ।।