“आमा, मेरो स्कुल बिदा हो भोलि ।” छोरीले भनिन् । 

“मेरो पनि बिदा हो, क्या मज्जा ।” छोराले पनि भन्यो । 

“बुबा–आमासँग घुम्न नगएको कति भयो । हामी पनि कतै घुम्न जाऊँ न ।” छोरीले प्रस्ताव राखिन् । 

“टाढा पनि नजाने, किन्न पनि केही नकिन्ने, घुम्न मात्र जाने है बुबा ?” छोराले थप्यो । 

उनीहरू दुबैलाई थाहा छ बुबा–आमाको खल्तीको तापक्रम सदैव जिरो डिग्री भन्दा कम हुन्छ । 

“अर्को दिन जाउँला नि, हुन्न ?” आमाले भनिन् । 

“आमाले भनेपछि भयो त, अर्को दिन गए हुन्छ । मेरो भोलि फुर्सद छैन । पानी ट्याङ्कीको ढलान नगरी एक दिन पनि काम नरोक्नु भन्या छन् बन्दै गरेको घरको साहुले । भोलि सट्रिङ्ग सक्नु छ ।” बुबाले भने । 

“म काम गर्ने घर पनि भोलि कुन्नि के दिवस भएर साहेबको बिदा हो रे । बिदा भएपछि मालिकका धेरै साथी जम्मा भएर तास खेल्छन् । मलाई त फुर्सद हुँदैन । बरु मालिकको बिदा नहुने दिन तिमीहरूको बिदा पर्‍यो भने घुम्न जाउँला नि है ?” आमाले भनिन् । 

छोराछोरीहरू क्यालेन्डरमा आफ्नो मात्र छुट्टी हुने सार्वजनिक बिदा खोज्दै थिए । 

पोखरा–७ मासबार, कास्की