Games
एक्सक्लुसिभ स्टोरी
युनिकोड
मिति रूपान्तरण
कविता
बा
शनिबार, ०३ चैत २०८०, १० : २५
सानो हुँदा वाले केही गरेनन् लाग्थ्यो,
मेरा सपनामा छेकबार गरे लाग्थ्यो,
वाको त्यो मैलो कमिज,
ठाउँठाउँमा टालेका पाइन्ट,
चुहिएको त्यो पाइन्टको गोजी,
मेरो भविष्यको लागि खेदिदा खेदिदा,
पटपटी फुटेका ती पैताला,
ठेला उठेका ती हात,
पीडा लुकाएर मेरा लागी,
देखाएको त्यो मुस्कान,
आफ्नाले नै लगाएका ती वचन,
पटक पटक गरेका तिरस्कार,
कसरी सहे होलान् ?
आफ्ना जीवनका ती उर्वर दिनहरूमा,
त्यसैले,
सुख र खुसी के हो?
त्याग र समर्पण के हो?
वाको आँखाको आँसुको मोल के हो?
आज बुझ्दैछु,
जब जिम्मेवारीले,
आफ्नो थाप्लो मा च्याप्न लाग्यो,
यति छिटो गल्दैछु म ,
तर वा कैले गलेनन् ,
न त कैलै हार माने वा ले ,
र त आज सोच्दैछु ,
वा हुनु त्यति सजिलो रहेनछ,
वा ले कसरी सकेका रहेछन्,
सयौँ पीडा सहेर पनि ,
खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
प्रतिक्रिया
लेखकको बारेमा
भर्खरै
-
प्रहरीको प्राविधिक समूहमा सईबाट वरिष्ठ सईमा बढुवा सिफारिस
-
इच्छाराज तामाङको बदमासीले सिभिल मलमा स्वामित्वको चक्रव्यूह
-
लागुऔषध खैरो हेरोइनसहित १० जना पक्राउ
-
भारत भ्रमणबाट फर्किएपछि रविले भने, ‘परराष्ट्र नीति पार्टीको हुँदैन, देशको हुन्छ’
-
‘तपाईं प्रधानमन्त्री बन्ने हल्ला छ नि ?’ भन्ने प्रश्नमा रविले दिए यस्तो जवाफ
-
रमा तिवारीको हत्यामा संलग्न आरोपमा भारतीय युवक पक्राउ
