लस एनजलस । फुटबलमा परीकथाजस्तो सुखद बिदाइ विरलै मात्र हुन्छ। सन् २०२६ को फिफा विश्वकपको क्वार्टरफाइनलमा स्पेनसँग २–१ गोलअन्तरले पराजित भएसँगै बेल्जियमको ‘रेड डेभिल्स’को स्वर्णिम पुस्ताका बाँकी चार सदस्यको विश्वकप यात्रा सम्भवतः यहीँ समाप्त भएको छ।

थियाबट कोर्टुवा, रोमेलु लुकाकु, केभिन डी ब्रुयना र एक्सेल विट्सेल सन् २०१४ मा ब्राजिलमा भएको विश्वकपदेखि नै बेल्जियम टोलीका आधारस्तम्भ रहँदै आएका थिए। तर, फुटबलको सबैभन्दा ठूलो उपाधि जित्ने उनीहरूको अन्तिम अवसर भने नयाँ पुस्ताका एक खेलाडीको गल्तीका कारण समाप्त भयो।

घाइते भएर दोस्रो हाफको मध्यतिर मैदानबाट बाहिरिएका कोर्टुवा बेन्चबाट खेल हेरिरहेका थिए। त्यही बेला खेलको ८८औँ मिनेटमा २४ वर्षीय गोलरक्षक सेन्ने लामेन्सले बल नियन्त्रणमा लिन नसक्दा उनको हातबाट बल फुत्कियो। त्यसैको फाइदा उठाउँदै मिकेल मेरिनोले ‘रिबाउन्ड’मा सहजै गोल गरे र स्पेनलाई विजयी बनाए।

बीबीसी रेडियो ५ लाइभसँग कुरा गर्दै पूर्वडिफेन्डर स्टेफन वार्नकले भने, ‘लामेन्सले यो महत्त्वपूर्ण क्षणमा आफूलाई सम्हाल्न सकेनन्। गत सिजन उनले म्यानचेस्टर युनाइटेडविरुद्ध यस्तो गल्ती गरेका थिएनन्, तर विश्वकपको यो दबाब अर्कै स्तरको थियो।’

नयाँ पुस्ताको समय अवश्य आउनेछ, तर पुरानो पुस्ताका लागि भने यो निकै दुःखद बिदाइ बन्न पुग्यो।

• ‘उनीहरूले अन्तिमपटक ठूलो सफलता चुम्न सक्थे’

केभिन डी ब्रुयनाले बेल्जियमका लागि १२४ अन्तर्राष्ट्रिय खेल खेलिसकेका छन्। सन् २०१४ को विश्वकपअन्तर्गत समूह चरणको पहिलो खेलमा अल्जेरियालाई २–१ ले हराउँदा बेल्जियमको टोली उत्कृष्ट लयमा रहेका सुपरस्टार खेलाडीहरूले भरिएको थियो।

त्यसबेला कोर्टुवा, डी ब्रुयना, विट्सेल र लुकाकु सुरुआती ११ मा थिए। उनीहरूसँगै इडेन हजार्ड, मौसा डेम्बेले र भिन्सेन्ट कोम्पानीले पनि खेलको सुरुआत गरेका थिए भने ड्रिस मर्टेन्स र मारुआन फेलाइनी बेन्चबाट मैदान प्रवेश गरेका थिए।

सन् २००२ पछि पहिलोपटक विश्वकप खेलेको बेल्जियमले समूह विजेता बन्दै क्वार्टरफाइनलसम्मको यात्रा तय गरेको थियो। त्यसपछि सन् २०१८ मा सेमिफाइनल पुग्दै टोलीले तेस्रो स्थान हासिल गर्‍यो।

यही पुस्ताले युरो २०१६ र युरो २०२० मा पनि क्वार्टरफाइनलसम्मको यात्रा गर्‍यो। तर, कतारमा भएको २०२२ को विश्वकपमा भने टोली समूह चरणबाटै बाहिरियो।

धेरै आलोचकहरूको भनाइ छ कि, यति प्रतिभाशाली टोलीले अझ धेरै उपलब्धि हासिल गर्नुपर्ने थियो। तर, एक करोड २० लाखभन्दा कम जनसंख्या भएको देशका लागि विश्व फुटबलमा यति ठूलो सफलता हासिल गर्नु आफैँमा असाधारण उपलब्धि होइन र ?

स्पेनी फुटबल पत्रकार गिलेम बालागले भने, ‘स्वर्णिम पुस्ता कहलिन स्वर्ण नै जित्नुपर्छ, त्यसपछि मात्र त्यो उपनाम सार्थक हुन्छ। बेल्जियममा यो टोलीबाट अपेक्षा अत्यधिक बढाइयो। तर लुकाकु, डी ब्रुयना, टिलेमान्स र ट्रोसार्डजस्ता खेलाडीहरूले वास्तवमा निकै राम्रो यात्रा गरेका छन्।’

उनले थपे, ‘उनीहरू सन् २०१८ को विश्वकपमा तेस्रो भएका थिए। रोबर्टो मार्टिनेजको प्रशिक्षणमा प्राप्त त्यो उपलब्धि अहिले धेरैले बिर्सिएका छन्। उनीहरूबाट अझ धेरै अपेक्षा गर्नु उचित थियो कि थिएन भन्ने प्रश्न उठ्छ। इङ्गल्यान्डको स्वर्णिम पुस्ता, अनुभवले भरिएको इटाली र पुनः उदाउँदै गरेको स्पेनजस्ता टोलीहरूको प्रतिस्पर्धामा बेल्जियमले अनिवार्य रूपमा उपाधि नै जित्नुपर्थ्यो भन्नु सम्भवतः धेरै ठूलो अपेक्षा थियो।’

यी चर्चित खेलाडीहरूसँगै लिएन्ड्रो ट्रोसार्ड (३१), ब्रान्डन मेखेले (३३), टिमोथी कास्टान्ये (३३), हान्स भानाकेन (३३) र थोमस मेउनिएर (३४) ले पनि सम्भवतः आफ्नो अन्तिम विश्वकप खेलिसकेका छन्।

खेलपछि प्रशिक्षक रुडी गार्सियाले भने, ‘राष्ट्रिय टोलीमा सम्भवतः अब नफर्किने खेलाडीहरूका लागि मलाई धेरै दुःख लागेको छ। म आफ्नो टोलीलाई सकेसम्म माथिल्लो चरणसम्म पुर्‍याउन चाहन्थेँ। मेरा अनुभवी खेलाडीहरूले आफ्नो करियरको अन्त्यअघि एउटा सम्झनलायक अन्तिम सफलता पाऊन् भन्ने मेरो चाहना थियो। दुर्भाग्यवश त्यो सम्भव भएन। मलाई लाग्छ, उनीहरू सबै यो विश्वकपमा अझ धेरै अगाडिसम्म पुग्न योग्य थिए।’

• ‘हाम्रा युवा खेलाडीहरूले यसबाट धेरै सिक्नेछन्’

अन्तिम १६ मा सह–आयोजक अमेरिकामाथि ४–१ को प्रभावशाली जित निकाल्नुअघि गोलरक्षक कोर्टुवाले भनेका थिए, ‘हाम्रो लागि यो नयाँ युगको सुरुआत हो। स्वर्णिम पुस्ताका केही खेलाडी अझै टोलीमा छन्, तर कतार विश्वकप हाम्रो लागि राम्रो रहेन। अब नयाँ पुस्ता आएको छ। युवा खेलाडीहरू इतिहास रच्ने दृढ इच्छासहित आएका छन्।’

बेल्जियमको २६ सदस्यीय टोलीमध्ये १३ जना खेलाडी २५ वर्ष वा त्यसभन्दा कम उमेरका छन्, जसले भविष्यप्रति आशा जगाएका छन्।

फरवार्ड चार्ल्स डे केटेलाएरले गत सिजन इटालीको सिरी ‘ए’मा ३१ खेलमा केवल तीन गोल गरेका थिए। तर विश्वकपमा उनले तीन गोल गर्दै बेल्जियमका संयुक्त सर्वाधिक गोलकर्ता बने। २५ वर्षीय उनले एउटा असिस्ट पनि दिए र विङ्गरहरूलाई पेनाल्टी क्षेत्रभित्र प्रवेश गर्न पर्याप्त ठाउँ सिर्जना गर्दै प्रभावशाली प्रदर्शन गरे।

२९ वर्षीय कप्तान युरी टिलेमान्सले अन्तिम ३२ मा सेनेगलविरुद्धको रोमाञ्चक पुनरागमन जितमा बराबरी र विजयी दुवै गोल गरेका थिए। २४ वर्षीय अमादु ओनानाले पनि उत्कृष्ट प्रदर्शन गरिरहेका बेला अमेरिकाविरुद्ध खेल्दा ‘एन्टेरियर क्रुसिएट लिगामेन्ट’ (एसिएल) मा चोट बोक्न पुगे। २४ वर्षीय जेरेमी डोकु विश्वस्तरीय प्रतिभा मानिन्छन्। यद्यपि, उनले गत सिजन म्यानचेस्टर सिटीबाट देखाएको उत्कृष्ट लय यस विश्वकपमा दोहोर्‍याउन सकेनन्।

प्रशिक्षक गार्सियाले भने, ‘हाम्रा युवा खेलाडीहरूले यस हारबाट धेरै कुरा सिक्नेछन्। हामी आफ्नो विश्वकप यात्राप्रति गर्व गर्न सक्छौँ। हारबाटै सिकाइ हुन्छ र हामीलाई लज्जित हुने कुनै कारण छैन। हामीले स्पेनलाई अन्तिम क्षणसम्म कडा चुनौती दिएका थियौँ।’

‘हामीले गोलरक्षक गुमायौँ, कप्तान गुमायौँ। केभिन डी ब्रुयनालाई पनि योजनाबाहिर गएर प्रतिस्थापन गर्नुपर्‍यो। धेरै कुरा हाम्रो पक्षमा भएन,’ उनले थपे, ‘यस्तो स्तरमा कसैले पनि उपहारस्वरूप अवसर दिँदैन। तर, दुर्भाग्यवश हामीले केही अवसर भने आफ्नै गल्तीले विपक्षीलाई उपहारस्वरूप दियौँ।’

(बीबीसीबाट)