कविताः चिसो दिन
शनिबार, १५ कात्तिक २०८२, १६ : ३३
जसरी दिन चिसिन्छ —
चेतनाले आत्माको किरण बिर्सन्छ
र रात,
भौतिक देहको सीमामा फैलिन्छ ।
तिमी नभएपछि
प्रकाश र अन्धकार एउटै जस्तो लाग्छ,
किनकि दृष्टि हुँदैन,
भित्री अनुभूति नै उज्यालो हो ।
कहिलेकाहीँ लाग्छ —
दिन र रात,
सत्य र सपना,
जीवन र मृत्यु —
सब एउटै श्वासका दुई छायाँ हुन् ।
तिमी केवल नाम होइनौ,
अस्तित्वको तापक्रम हौ —
जहाँ श्रद्धा र सद्भावले
प्राणलाई पुजाको थालीमा राख्छन् ।
म प्रतीक्षामा छु,
त्यो अन्तिम घामको,
जो बाहिर नभई,
हृदयमा उदाउनेछ —
जहाँ न दिन हुन्छ, न रात —
केवल चेतनाको उज्यालो,
जहाँ तिमी र म,
सँधैको लागि एक हुन्छौँ ।
खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
प्रतिक्रिया
भर्खरै
-
ईपीजी प्रतिवेदनप्रति परराष्ट्रमन्त्रीले चासो देखाए, बुझे दराजको चाबी
-
सिंगापुर विकास मोडलबारे कांग्रेस केन्द्रीय कार्यालयमा छलफल
-
पोखरा बसपार्कका सुकुमबासी सार्न प्रस्ताव गरिएका यी हुन् ६ ठाउँ
-
श्रीलङ्का केयर होम आगलागी: प्रबन्धक पक्राउ
-
अनौपचारिक श्रम बजारमा ज्याला ठगी संरचनागत समस्या : अध्ययन
-
पोखरा बसपार्क क्षेत्रका घर नभत्काउन उच्च अदालतको अल्पकालीन आदेश
Games
एक्सक्लुसिभ स्टोरी
युनिकोड
मिति रूपान्तरण