रियल म्याड्रिडका मिडफिल्डर जुड बेलिङ्घमले यस विश्वकपमा देखाएको प्रदर्शन यति सम्मोहक छ कि, उनको उच्च स्तरलाई समेत पछाडि पार्ने खालको मानिएको छ । हालका प्रमुख अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिताहरूमा इंग्ल्यान्डको जर्सीमा देखिएको यो उनको उत्कृष्ट प्रदर्शनमध्ये एक हो । आज फर्केर हेर्दा, बेलिङ्घम विश्वकप टोलीमा पर्छन् कि पर्दैनन् भन्ने बहस नै भएको थियो भन्ने कुरा अविश्वसनीय लाग्छ ।

तर अहिले उनी इंग्ल्यान्डलाई विश्वकपको सेमिफाइनलसम्म पुर्‍याउने प्रमुख खेलाडीमध्ये एक मात्र होइन, प्रतियोगिताकै उत्कृष्ट खेलाडीका दाबेदार पनि बनेका छन् ।

क्वार्टरफाइनलमा नर्वेविरुद्ध गरेको शानदार दुई गोलसहित उनले प्रतियोगितामा छ गोल गरिसकेका छन् । पानामामाथि २–० को जितमा ह्यारी केनको गोलका लागि दिएको उत्कृष्ट असिस्टले पनि उनको प्रभाव झन् बढाएको छ । त्यसैले अमेरिकामा रहेका इंग्ल्यान्ड समर्थकहरूले २३ वर्षीय बेलिङ्घमको नाम गुञ्जाइरहेका छन् ।

तर बेलिङ्घम भने यो सबैलाई अत्यन्त सहज रूपमा लिइरहेका छन् । यस्तो सम्मान र प्रशंसासँग उनी नयाँ होइनन् । वास्तवमा, उनी आजको स्थानमा पुग्नेछन् भन्ने अनुमान उनले सन् २०१९ मा व्यावसायिक फुटबलमा उदाएदेखि नै फुटबल जगतले गरिसकेको थियो । कस्तो छ त बेलिङ्घमको अविश्वसनीय उकालो यात्रा ?

पहिलो खेलमै स्काउटहरूलाई चकित पारे

बेलिङ्घमले अगस्ट २०१९ मा १६ वर्ष ३८ दिनको उमेरमा आफ्नै गृहसहरको क्लब बर्मिङ्घम सिटीबाट व्यावसायिक डेब्यु गरेका थिए ।

यससँगै उनले क्लबका महान खेलाडी ट्रेभर फ्रान्सिसले सन् १९७० मा बनाएको कीर्तिमान तोड्दै बर्मिङ्घमको इतिहासकै सबैभन्दा कम उमेरमा खेल्ने खेलाडी बने ।

त्यो खेलपछि तयार गरिएको प्रिमियर लिगको एउटा स्काउटिङ प्रतिवेदनमा उनको ‘उत्कृष्ट शारीरिक क्षमता, लामो खुट्टा, आकर्षक दौडने शैली र अथक मेहनत’को प्रशंसा गरिएको थियो ।

तर स्काउटहरूलाई सबैभन्दा धेरै प्रभावित बनाएको कुरा उनको प्राविधिक क्षमता थियो । दबाबबीच बल नियन्त्रण गर्दै खाली स्थान सिर्जना गर्ने र विपक्षीको लाइन चिर्दै अघि बढ्ने उनको शैली असाधारण मानिएको थियो ।

प्रतिवेदनमा सम्बन्धित प्रिमियर लिग क्लबलाई तत्काल बेलिङ्घमलाई अनुबन्ध गर्न, केही समय ऋणमा पठाउन र करिब १८ महिनापछि पहिलो टोलीमा समावेश गर्न सिफारिस गरिएको थियो ।

तर त्यसको एक वर्षभित्रै बेलिङ्घम प्रिमियर लिग होइन, २०.७ मिलियन पाउन्डमा बोरुसिया डर्टमुन्ड पुगे । बर्मिङ्घमले उनी केवल ४४ खेल खेलेर क्लब छाड्दा उनको २२ नम्बर जर्सी नै अवकाश घोषणा गरेको थियो । त्यतिबेला बर्मिङ्घमले उनको भविष्य देखिसकेको थियो ।

बिस्तारै सम्पूर्ण अंग्रेजी ब्रिटिसले पनि बुझ्न थालेको थियो ।

र, त्यसको केही समयमै जर्मनीले पनि उनको वास्तविक क्षमता देख्यो । डर्टमुन्डबाट डेब्यु खेलमै उनले जर्मन कपमा डुइसबर्गविरुद्ध ५–० को जितमा गोल गरेका थिए ।

सिधै राष्ट्रिय टोलीसम्म

त्यसको धेरै समय नबित्दै तत्कालीन इंग्ल्यान्ड प्रशिक्षक सर गारेथ साउथगेटको ध्यान पनि बेलिङ्घमतर्फ गयो । डर्टमुन्डका लागि केवल ११ खेल खेलेका र अझै १७ वर्षकै रहेका बेलिङ्घम नोभेम्बर २०२० मा आयरल्यान्डविरुद्ध ३–० को जितमा वैकल्पिक खेलाडीका रूपमा मैदान प्रवेश गर्दै इंग्ल्यान्डको सिनियर टोलीबाट डेब्यु गरे ।

जर्मन बुन्डेसलिगामा उनले लगातार उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेपछि उनलाई नियमित टोलीमा राख्नुपर्ने माग चुलिँदै गयो ।

तर साउथगेटले स्थगित युरो २०२० मा उनलाई केवल तीन खेलमा वैकल्पिक खेलाडीका रूपमा मात्र प्रयोग गरे । त्यो प्रतियोगितामा इंग्ल्यान्ड फाइनलसम्म पुगेको थियो । पछि फर्केर हेर्दा, साउथगेटले बेलिङ्घमलाई अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलमा विस्तारै स्थापित गराउने रणनीति अपनाएका थिए ।

विशेषगरी टोलीका सहायक प्रशिक्षक स्टिभ हल्यान्डले उनको रक्षात्मक खेल सुधार्न महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए । तर २०२२ को कतार विश्वकपसम्म आइपुग्दा बेलिङ्घमलाई रोकिराख्ने अवस्था रहेन ।

इरानविरुद्ध ६–२ को जितमा उनले हेडमार्फत गरेको गोल इंग्ल्यान्डको सिनियर टोलीका लागि उनको पहिलो गोल थियो । त्यसयता उनले थप नौ गोल गरिसकेका छन् ।

युरो २०२४ सम्म आइपुग्दा उनी इंग्ल्यान्डका प्रमुख खेलाडी बनिसकेका थिए ।

रियल म्याड्रिडका ग्यालाक्टिको

बेलिङ्घमको प्रदर्शनसँगै उनको आत्मविश्वास पनि बढ्दै गयो । यही स्वभावले कतिपयलाई प्रभावित बनायो भने कतिपयलाई विभाजित पनि गर्‍यो ।

युरो २०२४ सम्म उनी रियल म्याड्रिडमा एक वर्ष बिताइसकेका थिए । ला लिगा र च्याम्पियन्स लिग जितेको टोलीका लागि उनले १९ गोल गरिसकेका थिए । प्रतियोगितामा विश्वभरका सञ्चारमाध्यम उनीसँग अन्तर्वार्ता लिन चाहन्थे ।

उनी ब्रिटिस सञ्चारमाध्यमका नियमित मिडिया कार्यक्रमबाट छुट पाउँथे, जबकि अन्य खेलाडीले ती कार्यक्रममा सहभागी हुनुपर्थ्यो । त्यही समयमा उनी आफ्नै बहुभागीय वृत्तचित्रको छायांकन पनि गरिरहेका थिए । यसले धेरैको ध्यान तानेको थियो ।

स्पेनसँग युरो २०२४ को फाइनल हारेपछि अन्तिम सिटी बज्नेबित्तिकै उनी टोलीबाट अलग बसेको दृश्य पनि चर्चाको विषय बनेको थियो । तर मैदानभित्र उनको प्रभाव भने निर्विवाद थियो ।

स्लोभाकियाविरुद्ध अन्तिम १६ मा इन्जुरी समयको अन्तिम क्षणमा गरेको बाइसाइकल किक बराबरी गोल प्रतियोगिताकै अविस्मरणीय क्षणमध्ये एक बन्यो ।

त्यसपछि उनले गरेको प्रसिद्ध ‘अरू को त ?’ भन्ने शैलीको उत्सवले उनको आत्मविश्वास झल्काएको थियो । तर यसले टोलीभित्र उनी आफूलाई मुख्य पात्र ठान्ने प्रवृत्तिबारे पनि चर्चा बढाएको थियो ।

विश्वकपअघि उठेका प्रश्न

आजको अवस्थासम्म आइपुग्दा रियल म्याड्रिडले २०२३ पछि ला लिगा वा च्याम्पियन्स लिग जित्न सकेको छैन । क्लबभित्रको अस्थिरता, चोटपटक र काँधको शल्यक्रियाका कारण बेलिङ्घम आफ्नो पहिलो सिजनजस्तो प्रभावशाली रहन सकेनन् ।

इंग्ल्यान्ड टोलीमा पनि उनको स्थानबारे प्रश्न उठ्न थाल्यो । नयाँ प्रशिक्षक थोमस टुखेलले गत वर्ष बेलिङ्घमको व्यवहारबारे टिप्पणी गर्दा ठूलो विवाद सिर्जना भयो । उनले आफ्नी आमालाई उद्धृत गर्दै बेलिङ्घमको मैदानभित्रको व्यवहार ‘अलि घृणास्पद’ लागेको बताएका थिए ।

पछि टुचेलले आफूले त्यो शब्द अनजानमै प्रयोग गरेको भन्दै माफी मागे ।

अक्टोबरमा वर्षको उत्कृष्ट इंग्लिस खेलाडी घोषित भएपछि पनि बेलिङ्घम टुचेलको टोलीमा परेनन् । त्यतिबेला टुचेलले भनेका थिए, ‘उनी विशेष खेलाडी हुन् । विशेष खेलाडीका लागि विशेष नियम हुन सक्छन् ।’

स्पेनी सञ्चारमाध्यमले भने बेलिङ्घमले नै फिटनेसमा ध्यान दिन टोलीमा नराख्न आग्रह गरेको दाबी गरेका थिए । जुन महिनामा टुचेलले त विश्वकपको पहिलो रोजाइमा पर्न बेलिङ्घमले कडा प्रतिस्पर्धा गर्नुपर्ने बताएका थिए ।

त्यतिबेला एउटा प्रश्न उठिरहेको थियो, ‘१० नम्बर भूमिकामा मोर्गन रोजर्स कि जुड बेलिङ्घम ?’

विश्वकपले सबै बदलिदियो

तर विश्वकपअघिका न्युजिल्यान्ड र कोस्टारिकाविरुद्धका मैत्रीपूर्ण खेलबाटै बेलिङ्घमको लय फर्किन थालेको थियो ।

क्रोएसियाविरुद्ध पहिलो खेलमा उनले एकल प्रयासमा शानदार गोल गर्दै इंग्ल्यान्डलाई ३–२ ले अघि बढाएका थिए ।

पानामाविरुद्ध समूह चरणको अन्तिम खेलमा उनले निर्णायक पहिलो गोल गरे । समूह चरणका तीनै खेलमा परिवर्तन गरिए पनि उनको प्रदर्शन लगातार उत्कृष्ट रह्यो ।

अन्तिम ३२ मा डीआर कङ्गोविरुद्ध उनले पूरा खेल खेल्दै टोलीको जितमा ठूलो भूमिका खेले । त्यसपछि मेक्सिकोविरुद्ध दुई गोल गर्दै इंग्ल्यान्डको ऐतिहासिक जितका नायक बने ।

मियामीमा भएको क्वार्टरफाइनलमा नर्वेविरुद्ध फेरि दुई गोल गर्दै उनले इंग्ल्यान्डलाई सन् १९६६ यताकै पहिलो पुरुष विश्वकप फाइनलबाट केवल एक जित टाढा पुर्‍याए । छ खेलमा उनले चार पटक प्लेयर अफ द म्याच पुरस्कार जितेका छन् ।

यी अन्तर्वार्ताहरूमा उनले आफ्नो भूमिकालाई भन्दा टोलीको एकता, मेहनत र विपक्षीप्रतिको सम्मानलाई प्राथमिकता दिएका छन् । एकपटक त उनले आफूले जितेको पुरस्कार विपक्षी टोलीलाई दिनसमेत प्रस्ताव गरेका थिए ।

२०२४ को ‘अरू को त ?’ शैलीको उत्सवपछि यस विश्वकपमा भने उनले ‘गोल गर्नुभन्दा असिस्ट गर्न मन पर्छ’ भन्न थालेका छन् । उनको व्यवहारमा आएको यो परिवर्तन मैदानमा पनि स्पष्ट देखिन्छ । प्रतिभासँगै अथक मेहनत उनको सबैभन्दा ठूलो शक्ति बनेको छ । मेक्सिकोविरुद्ध उनले गरेको गोल बचाउने ट्याकल यसको उत्कृष्ट उदाहरण हो ।

टोलीको आवश्यकताअनुसार कहिले नम्बर १० त कहिले नम्बर ८ को भूमिकामा खेल्ने उनको क्षमता पनि प्रशंसित भएको छ । ह्यारी केनसहित उनी अहिले इंग्ल्यान्डको नेतृत्व समूहका प्रमुख सदस्यमध्ये एक हुन् ।

टुचेल र बेलिङ्घमबीच वास्तवमा के भएको थियो भन्ने अझै स्पष्ट छैन । सायद त्यो विवाद आवश्यकता भन्दा बढी बढाइचढाइ गरिएको थियो । वा सम्भवतः टुखेलले सम्पूर्ण टोलीमाथि आफ्नो नेतृत्व स्थापित गर्न खोजिरहेका थिए ।

तर जे भए पनि, यस विश्वकपमा बेलिङ्घम खुसी देखिएका छन्, उत्कृष्ट फुटबल खेलेका छन् र वास्तविक अर्थमा एकताबद्ध इंग्ल्यान्ड टोलीका मुख्य आधार बनेका छन् ।

यति धेरै उपलब्धि हासिल गरिसकेका कारण धेरैले बिर्सन्छन् कि बेलिङ्घम अझै केवल २३ वर्षका मात्र हुन् । आज बेलिङ्घम र ह्यारी केनलाई इंग्ल्यान्ड टोलीका दुई अपरिहार्य सुपरस्टार मानिन्छ ।

अब बुधबार हुने सेमिफाइनलमा स्विट्जरल्यान्ड वा साबिक विजेता अर्जेन्टिनामध्ये एकसँग भिड्दा बेलिङ्घमले आफ्नो महानतालाई अझ बलियो बनाउने अवसर पाउनेछन् । बीबीसीबाट