मलाई मैले चिनेकी छैन 
तर, तिमीलाई चिन्नु छ । 

दुई मुठी सास रहुन्जेलसम्म 
तिमीलाई नै भज्नुपर्छ !
हामीले चिन्ने तिमी नै रहेछौ 
तिमी नै सर्वस्व,  
त्यही सर्वस्वभित्र 
जीवन हाम्रो हुँदै छ नश्वर !

पुज्नु छ तिमीलाई 
भज्नु छ तिमीलाई 
तिमी नै परमेश्वर 
पाएको जति दुःख र कष्ट 
कहाँ सुनाउ महेश्वर ? 
कसरी भनुँ 
दुःखै हो पोख्ने 
दुःखैमा हुर्कने 
चुराको आवाज जहाँसम्म पुग्छ 
अस्तित्व भेटाउने !

नारीको जुनी दुःख र कष्ट 
भन, कसरी हटाउने ? 
दुःखमै हामी खुसीले नाच्छौँ 
भन, कसले हो नचाउने ?
सिन्दुर तिम्रो 
पोते पनि तिम्रो
चुराको छन्–छन् 
चिनारी हाम्रो यस्तो पो भयो
अस्तित्त्व हाम्रो कहाँ छ भन न ?

न पोखु भन्छु 
पोख्न मन लाग्छ 
पोखेर के गरुँ ? 
बगेको आँसु 
कसरी लुकाउँ ?
हरेक वर्ष
महिला दिवस आउँछ
गइजान्छ
तर पनि
सबैको सामु
मनाउँछौँ दिवस 
मानेर आनन्द !!

000