करुणा,ज्ञान,उत्प्रेरणा र मिठो गफ नदेऊ न मित्र! 

म,हामी, सबै यो विषयमा पिएचडी गर्दै छौँ

लेख्दा, बोल्दा, अभिनय गर्दा र प्रकृतिमा मात्र हो स्वतन्त्रता मिल्ने

नत्र अन्तरमनलाई सोध, अन्त निष्पक्ष कहाँ पाउने छौँ ?

देशको मुहार फेर्न जुटेका हामी

 सामाजिक सञ्जालमा किन भ्रामक गाईजात्रा देखाउँदै छौँ?

छिनछिनमा कसले के लेख्यो

के बोल्यो भनी, दिल र दिमागको  मनोरोगी किन बढाउँदै छौँ?

एक अर्कालाई निर्वस्त्र पारी देश,

समाज,जात,धर्म,वर्ण,आस्था आदिमा चोट दिई

 भ्यूजको धन्दा किन फस्टाउँदै छौँ ?

भाइरल हुने होडमा ख्यालै नगरी

 कसैको चरित्र हत्या गर्दा,तिमीले के कति डलर वा इज्जत कमाऊ छौ?

आजकल त यो सञ्जाल धेरै मानिसहरूको बोल्ने,पढ्ने,लेख्ने 

जागिर, व्यापार, मनोरञ्जन र कमाई खाने भाँडो भएको छ

रेमिट्यान्सले धानेको देश र एआई को युगमा

सामाजिक सञ्जाल सोचेको भन्दा बलियो अस्त्र हुने रहेछ

लाइभ, सेयर,लाइक, कमेन्ट, भिडियो  फलोअर्स र स्ट्याटस आदि शृङ्गारले सजिएको,सञ्जाल रहेछ

उमेर, जोस,आक्रोश र भावनामा बगेर

गलत बोल्दा र लेख्दा भविष्यमा प्रमाण भई, कारबाही र माफी माग्नु पर्ने रहेछ

आदत भनूँ कि मात यस्तो किन उडाउँदै छौँ?

देशको विषयमा पक्ष र विपक्षमा उतारी किन राष्ट्रियताको नाममा,नाङ्गो नाच नचाउँदै छौँ ?

लेखेको र बोलेको दायित्व र जिम्मेवारी पुरा गर्नुपर्ने नियम छैन

 त्यसैले त खुला पनको नाममा छाडापन ह्वात्तै मौलाउँदै छौँ

उद्देश्य हामी सबैको एउटा सुन्दर देश बनाउने हो

तैपनि राष्ट्रिय हितको विषयमा एकता हुनु जरुरी छ

हामी सबै नेपाली मनको स्वच्छ छौँ

तर समाधान गर्ने भन्दा खोट लगाई

विरोध मात्र गर्दा अर्को पुस्ताले के चाहिँ नयाँ सिक्छ ?