–सविना भट्टराई

सुनदेखि नुनसम्म
बालुवाटारदेखि गिटी ढुङ्गा (चुरे)सम्म
यतीदेखि ओम्नीसम्म
ईश्वर, ढकालदेखि गोकुलसम्म
नेपाल ट्रस्टदेखि गोकर्णसम्म
दुगडदेखि वैद्यसम्म
भन तानाशाहा ओली 
अब के बाँकी छ निल्न ? 

संसददेखि संविधानसम्म
राष्ट्रपतिदेखि संवैधानिक आयोगसम्म
नेकपादेखि एमालेसम्म 
माओवादीदेखि जसपासम्म
स्थिरतादेखि एकतासम्म
षड्यन्त्रभन्दा केही रचेनौ
देशलाई भार हुन्छौ कहिलेसम्म !
भन तानाशाहा ओली
अब के बाँकी छ निल्न ?
राष्ट्रवाददेखि मार्क्सवादसम्म
रेलदेखि पानीजहाजसम्म 
ठूलाठूला सपनादेखि
प्राण मात्रैको जिजीविषासम्म
दुई तिहाइमा आगो लगाई 
थाल्यौ अध्यादेशका, ताँती गन्न
भन तानाशाहा ओली
अब के बाँकी छ निल्न ?
सांसद अपहरण, भ्याक्सिन अपहरण 
कहिले रोक्छौ अकालको यो मरण ?
विज्ञानदेखि तथ्यसम्म
सत्यको हुर्मत, लियौ हदैसम्म ।
निर्मलादेखि नवराजसम्म
युवा बेचेको रेमिटेन्सदेखि कोदालो खन्नेको करसम्म
भन तानाशाहा ओली
अब के बाँकी छ निल्न ? 

जिम्मेवारीदेखि जवाफदेहितासम्म
पारदर्शितादेखि प्रणालीसम्म
इमानदेखि इज्जतसम्म
नाङ्गै छौ अब त, लाग्दैन सर्म ?
सुनिएको सत्तरी करोड
नसुनिएको त होला कतिसम्म !
भन तानाशाहा ओली 
अब के बाँकी छ निल्न ?
अब यसो गर तानाशाहा ओली
देशमा तिम्रो तेस्रो वेब सुरु भइसकेको छ
तर 
तिमीबाट केही आशा छैन
हाम्रा लागि तिमी मरे तुल्य छौ 
मुर्दा हौ र लम्पसार परी घाटमा छौ ।
तसर्थ
आफ्नै लागि थप केही गर
घाटहरु अपुग छन्, केही उद्घाटन गर
शव वाहन थपेर कमिसन भर ।
हेर त आज,
दाउरा र कात्रो कति धेरै चाहिएको छ
यसको व्यापारमा पनि केही आम्दानी गर ।
हिसाब गर त,
यति मृत्यु कहिल्यै थियो ?
यति शोक र त्रास कहिल्यै थियो ?
यति चीत्कार र हाहाकार कहिल्यै थियो ?
यति भोक र अभाव कहिल्यै थियो ?
वाह !
कस्तो जयको इतिहास रचेका छौ !
यो उपलब्धि र ऐतिहासिकताको
किताब र कवितामा व्याख्या गर ।
आफ्नो शासन र प्रवृत्ति, 
नयाँ भेरियन्टको जबज हो भन्दै
पार्टीको नयाँ, दस्तावेज कोर ।
अनि,
अरिङ्गालहरूलाई घोक्न लगाऊ, ठोक्न लगाऊ ।