काठमाडौँ । हालै सम्पन्न भएको नयाँ स्वरूपको क्लब विश्वकपले केही आलोचना खेपे पनि यसको १ अर्ब डलरको विशाल पुरस्कार राशि सहभागी क्लबहरूका लागि अत्यन्तै आकर्षक साबित भएको छ। 

नयाँ ढाँचाको यस प्रतियोगितामा कुल १ अर्ब डलर (७२ करोड ६० लाख पाउन्ड) को पुरस्कार राशि ३२ सहभागी क्लबहरूलाई प्रदान गरिएको थियो। यसमध्ये ५२ करोड ५० लाख डलर सहभागिताका लागि र ४७ करोड ५० लाख डलर क्लबको प्रदर्शनका आधारमा वितरण गरियो।

युरोपेली क्लबहरूले खेलकुद र व्यावसायिक मापदण्डमा आधारित वरीयताअनुसार १ करोड २८ लाख १० हजार डलरदेखि ३ करोड ८१ लाख ९० हजार डलर सम्म पाए।
अन्य महाद्वीपका टोलीहरूलाई निश्चित शुल्क दिइएको थियो: दक्षिण अमेरिकालाई १ करोड ५२ लाख १० हजार डलर, उत्तर र मध्य अमेरिका, एसिया र अफ्रिकालाई ९५ लाख ५० हजार डलर, र ओसेनियालाई ३५ लाख ८० हजार डलर।

फिफाले युरोपेली क्लबहरूलाई व्यक्तिगत रूपमा दिइएको रकम पुष्टि नगरेकाले, बीबीसी स्पोर्ट्सले युइएफए (यूइएफए) को क्लब कोफिसियन्ट प्रणालीमा आधारित फुटबल फाइनान्स वेबसाइट ‘द स्विस र्‍याम्बल’ को अनुमान प्रयोग गरेको छ।
 

पुरस्कार राशि (मिलियन पाउन्ड)

प्रदर्शनमा आधारित पुरस्कार
समूह चरणका खेलहरूमा जितका लागि करिब १५ लाख पाउन्ड र बराबरीका लागि ७ लाख ३० हजार पाउन्ड प्रस्ताव गरिएको थियो। पाचुका र सिएटल साउन्डर्ससहित पाँच क्लबले समूह चरणका सबै तीन खेल हारेर सहभागिता शुल्क मात्र प्राप्त गरे।

क्लबहरूले कमाएको रकम
प्रतियोगिताको विजेता चेल्सी वित्तीय रूपमा सबैभन्दा सफल टोली बन्यो, जसले करिब ८ करोड ४० लाख पाउन्ड कमायो। पेरिस सेन्ट-जर्मेन (पीएसजी) ले फाइनलसम्मको यात्रामा करिब ७ करोड ८४ लाख पाउन्ड कमाएको थियो।

युरोपेली क्लबहरूले ठूलो सहभागिता शुल्कका कारण औसतमा करिब ३ करोड ९० लाख पाउन्ड कमाए।

सेमिफाइनलिस्ट फ्लुमिनेन्सेजस्ता टोलीहरूको उत्कृष्ट प्रदर्शनका कारण दक्षिण अमेरिकी क्लबहरूले औसतमा २ करोड ४० लाख पाउन्ड कमाए।

पार्ट-टाइम क्लब अकल्यान्ड सिटीले कमाएको ३३ लाख पाउन्ड उनीहरूको समग्र २०२४ को राजस्व (लगभग ४ लाख ८८ हजार पाउन्ड) को करिब सात गुणा बढी थियो, जुन उनीहरूका लागि अविश्वसनीय रूपमा लाभदायक मानिएको छ।

यसको तुलनामा, रियल म्याड्रिडले कमाएको ६ करोड ७० लाख पाउन्ड उनीहरूको २०२४ को ९० करोड १० लाख पाउन्डको राजस्वको मात्र ४% थियो।

स्थानान्तरण बजेट
युरोपेली क्लबहरूका लागि यो अतिरिक्त आम्दानी स्थानान्तरण बजेट बढाउने माध्यम बनेको छ। युईएफए नियमअनुसार, क्लबहरूले आफ्नो राजस्वको ७०% मात्र पारिश्रमिक, स्थानान्तरण र एजेन्ट शुल्कमा खर्च गर्न सक्छन्। यसको अर्थ, हरेक ५ करोड पाउन्ड आम्दानीका लागि, ३ करोड ५० लाख पाउन्ड अतिरिक्त रकम खेलाडी भर्नाका लागि उपलब्ध हुन्छ।

केही क्लबहरूले यस प्रतियोगितामा भाग लिएर आफ्नो ग्रीष्मकालीन स्थानान्तरण व्यवसायको खर्च नै तिरिसकेका छन् । बोरुसिया डर्टमन्डले क्वार्टरफाइनलसम्म पुगेर अमेरिकामा गरेको सहभागिताबाट आफ्नो ५ करोड ७९ लाख पाउन्डको स्थानान्तरण व्यवसायको ६५% भन्दा बढी खर्च कभर गरेको छ। सन्डरल्यान्डलाई जोब बेलिङह्यामका लागि तिरेको २ करोड ७० लाख पाउन्ड डर्टमुन्ले यसबाट पूर्ण रूपमा चुक्ता गरिसकेको छ।

चेल्सीले जोआओ पेड्रो र लियाम डेल्यापलगायतका खेलाडीहरूमा अहिलेसम्म १९ करोड ८० लाख पाउन्ड खर्च गरेको छ, जसमध्ये ८ करोड ४० लाख पाउन्ड क्लब विश्वकपमा उनीहरूको प्रभावशाली प्रदर्शनबाट प्राप्त रकमले कभर भएको छ।

म्यानचेस्टर सिटी अल-हिलालसँग अप्रत्याशित रूपमा अन्तिम-१६ बाट बाहिरिए पनि उनीहरूले प्रतियोगिताबाट करिब ३ करोड ८० लाख पाउन्ड कमाए, जुन उनीहरूको ग्रीष्मकालीन व्यवसायको ३५% बराबर हो। यसले वुल्भ्सबाट रायन ऐट-नौरीलाई ३ करोड १० लाख पाउन्डमा भित्र्याउने खर्चलाई कभर गरेको छ।

रियल म्याड्रिडले ट्रेन्ट अलेक्जेन्डर-आर्नोल्डलाई एक महिना अगावै टोलीमा समावेश गर्न लिभरपुललाई तिरेको करिब ८४ लाख पाउन्डको शुल्क तीन खेलपछि नै कभर भयो।

वित्तीय विशेषज्ञ किरन म्याग्वेयरले क्लबहरूका लागि यो आर्थिक प्रोत्साहन स्वागतयोग्य भए पनि खेलाडीहरूको कल्याणबारे चिन्ता व्यक्त गरेका छन्। उनले भने, ‘हामी खेलाडी कल्याणको सन्दर्भमा संकटको बिन्दुमा पुग्दैछौं। हामी खेलाडी र मालिकहरूबिच द्वन्द्वको अवधिमा प्रवेश गर्न सक्छौं।’

अकल्यान्ड सिटीजस्ता पार्ट-टाइम क्लबहरूका लागि यो असाधारण आम्दानीले उनीहरूको वित्तीय अवस्थालाई ठूलो सकारात्मक प्रभाव पारेको छ। तर, यसले अन्य टोलीहरूमाथि पर्न सक्ने प्रभावबारे पनि चिन्ता व्यक्त गरिएको छ। 

म्याग्वेयरले भने, ‘उनीहरूले यति धेरै पैसा कमाएका छन् कि यदि उनीहरूले खेलाडी टोलीमा लगानी गरे भने अरू कसैले पनि उनीहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्न सक्ने देखिँदैन।’