डेभिड बेकह्याम र सर एलेक्स फर्गुसन—म्यानचेस्टर युनाइटेडका यी दुई महान् हस्तीहरू ओल्ड ट्राफोर्डमा अमर बनेका छन्।

युवा बेकह्याम निस्सन्देह ‘क्लास अफ ९२’ का ‘पोस्टर ब्वाई’ थिए । एक सुन्दर, सुनौलो कपाल भएको केटो जसले लेइटनस्टोनको गल्लीमा भित्तामा बल हान्नेदेखि ट्रेबल (एकै सिजनमा तीन प्रमुख उपाधि) जित्ने र आफ्नो देशको कप्तानी गर्नेसम्मको यात्रा तय गरे। 

अर्कातर्फ, चतुर फर्गुसनले स्कटल्याण्डबाट आएर लिभरपुललाई उसको ‘घमन्डको आसनबाट’ झार्दै ओल्ड ट्राफोर्डमा ३८ वटा उपाधि जिते। युनाइटेडले खेल्न सक्ने हरेक प्रतियोगिता फर्गुसनले जिते, र म्यानचेस्टर सहरमा उनलाई फुटबल म्यानेजरभन्दा पनि एक ‘सन्त’ को जस्तो दर्जा दिइएको छ।

तर, यो कुरा सबैलाई थाहा छ, फर्गुसन र उनका ‘पोस्टर ब्वाई’ –  विलक्षण प्रतिभाका धनी विङ्गर, जसले विम्बल्डनविरुद्ध आधा मैदानबाट गोल गरेका थिए, बिचको सम्बन्ध अत्यन्तै उतारचढावपूर्ण थियो। तर बेकह्याम र फर्गुसनको झगडा कसरी सुरु भयो ? र ती विङ्गरले ओल्ड ट्राफोर्डबाटै संन्यास लिने आफ्नो सपना किन पूरा गर्न सकेनन् ? 

यहाँ हामी फुटबलको सबैभन्दा कुख्यात झगडामध्ये एकलाई केलाउँदैछौँ :

यो पनि

बार्सिलोनामा पेपसँग किन मिलेन ज्लाटानको तालमेल ?

• आत्मविश्वासले भरिपूर्ण सुरुवात

बेकह्याम युनाइटेडमा तुरुन्तै घुलमिल भए। लन्डनमा स्कुल पढ्दा उनी शिक्षकहरूलाई आफू फुटबलरबाहेक केही बन्न नचाहेको बताउँथे। युनाइटेडमा अनुबन्ध भएपछि, उनी सन् १९९२ मा रायन गिग्स, पल स्कोल्स, नेभिल दाजुभाइ (ग्यारी र फिल), र निकी बटसँगै एफए युथ कप जित्ने प्रसिद्ध टोलीको हिस्सा बने।

प्रेस्टन नर्थ एन्डमा लोनमा जाँदा उनले सिधै कर्नरबाट गोल गरे र सन् १९९४ मा युनाइटेडका लागि डेब्यु गरे। त्यसपछि, उनले सायदै टिम छोड्नुपर्‍यो।

सन् १९९४-९५ सिजनको अन्त्यमा, युनाइटेडले पल इन्स, मार्क ह्युज, र आन्द्रे कान्चेल्स्किसलाई गुमायो। फर्गुसनले कसैको विकल्पमा नयाँ खेलाडी किनेनन्; बरु बेकह्याम, गिग्स, स्कोल्स, बट र नेभिल दाजुभाइलाई सिनियर टिममा ल्याए। 

युनाइटेडले लिग जित्यो जहाँ बेकह्यामले एस्टन भिल्लाविरुद्ध पहिलो खेलमै गोल गरे । उनलाई इंग्ल्यान्डको युरो ९६ टोलीमा समावेश गर्न धेरैले माग गरे, तर त्यो माग सुनुवाइ भएन।

जे होस्, अर्को सिजनको सुरुमा, प्रसिद्ध नम्बर ७ जर्सी पाएपछि बेकह्यामले विम्बल्डनविरुद्ध आधा मैदानबाट त्यो अविस्मरणीय गोल गरे। उनको ख्याति तीव्र गतिमा बढ्दै थियो।

• ‘अन्त्यको घण्टी’

एरिक क्यान्टोना र जर्ज बेस्टजस्ता खेलाडीले लगाएको युनाइटेडको नम्बर ७ जर्सी लगाउने बित्तिकै बेकह्याम आकाशको उचाइमा पुगे।

सन् १९९७ मा, स्पाइस गर्ल्ससँग टेलिभिजनमा प्रस्तुति दिइरहेकी भिक्टोरिया एडम्स, अर्थात् ‘पोस स्पाइस’ लाई युनाइटेडको एक खेलमा भेटेपछि बेकह्याम तुरुन्तै प्रेममा परे। फर्गुसनले पछि आफ्नो पुस्तकमा लेखे कि त्यो भेट बेकह्यामका लागि ‘अन्त्यको घण्टी’ थियो। 

उनले थपे, ‘विवाह नगर्दासम्म उनी कहिल्यै समस्या थिएनन् ।’ तर विवाहपछि उनले, लाक्षणिक रूपमा, आफ्नो ध्यान खेलबाट हटाए।

फर्गुसनले आफ्नो पुस्तकको प्रचारका क्रममा एक पत्रकार सम्मेलनमा थप जोड दिँदै भने, ‘मेरो लागि ठुलो समस्या... उनी भिक्टोरियाको प्रेममा परे । त्यसले सबै कुरा परिवर्तन गर्‍यो।’

फर्गुसनको दिमागमा, अचानक बेकह्याम म्यानचेस्टर युनाइटेडभन्दा ठुलो बन्न थालेका थिए। जबकि, उनले भविष्यका ‘थ्री लायन्स’ कप्तानको कडा मिहिनेतलाई सधैँ मन पराउँथे। आफ्नो पुस्तकमा उनले दाबी गरेका छन् कि अभ्यासप्रतिको बेकह्यामको लगन र समर्पणले अन्य ‘कम प्रतिभाशाली’ खेलाडीहरूलाई पनि लाजमा पारेको थियो, जसकारण उनको सेट-पिस क्षमता विश्व-स्तरीय बन्यो।

तथ्याङ्क हेर्ने हो भने, उनको प्रदर्शन झन् राम्रो भएको थियो; सन् १९९७-९८ मा ९ गोल र १४ लिग असिस्ट उनको युनाइटेड करियरको सबैभन्दा फलदायी सिजन थियो।

• ट्रेबलको गौरव

सन् १९९८-९९ सिजन सुरु हुँदासम्म, बेकह्याम म्यानचेस्टर युनाइटेड मात्र नभई फुटबलभन्दा पनि माथि पुगिसकेका थिए। उनले मोडलिङमा हात हालेका थिए र ‘ब्रान्ड बेकह्याम’ स्थापना गर्दै थिए। अब केवल एउटा ठुलो सफलताको खाँचो थियो, र त्यो उनले सोही सिजनमा पाए।

युनाइटेडले अंग्रेजी फुटबल इतिहासकै सबैभन्दा अविस्मरणीय र जुझारु प्रदर्शन गर्‍यो, पटक-पटक अन्तिम मिनेटमा गोल गर्दै खेल जित्यो, र फलस्वरूप तीन प्रमुख उपाधिहरू जित्यो।

प्रिमियर लिग र एफए कप जितेपछि, जसमा बेकह्यामले ६ लिग गोल र १२ असिस्ट गरेका थिए भने आर्सनलविरुद्धको सेमिफाइनलमा एक गोल गरेका थिए, उनी एक ‘लिजेन्ड’ बने।

च्याम्पियन्स लिग फाइनलको इन्जुरी टाइममा दुईवटा कर्नर प्रहार गर्दै उनले यस्ता दुई पास दिए जसलाई टेडी शेरिङ्घम र ओले गनर सोल्सायरले गोलमा परिणत गरे। दुई क्रस, दाहिने खुट्टाको दुई प्रहार, दुई मिनेटमा दुई गोल, र खेलकुदमा सधैँका लागि अमरत्व। त्यो थियो ‘ट्रेबल’ - फर्गुसन, बेकह्याम र युनाइटेडको शिखर।

• बुट काण्ड

फर्गुसन र बेकह्यामको सम्बन्धमा प्रमुख दरार सार्वजनिक नजरबाट टाढा, ड्रेसिङ रुमभित्र आयो, जसरी उनीहरूका धेरैजसो झगडा हुन्थे। यसअघि भिक्टोरियासँगको उनको सम्बन्ध, उनको हेयरस्टाइल, फेसन र ब्रान्ड बन्ने चाहनालाई लिएर असहमतिहरू थिए, तर अब झगडाको ठोस प्रमाण नै बाहिर आयो।

सन् २००३ मा, एफए कपमा आर्सनलसँग पराजित भएपछि, फर्गुसनले आफ्नो प्रसिद्ध ‘हेयर ड्रायर’ ट्रीटमेन्टभन्दा एक कदम अगाडि बढेर गल्तीले एक जुत्ता विङ्गरतर्फ प्रहार गरे। चार दिनपछि युभेन्टसविरुद्ध मैदानमा उत्रिँदा उनको आँखीभौँमाथिको चोटको दाग स्पष्ट देख्न सकिन्थ्यो।

बेकह्यामले पछि आफ्नो नेटफ्लिक्स डकुमेन्ट्रीमा भनेका छन् कि घटनाअघि उनले म्यानेजरलाई अपशब्द प्रयोग गरेका थिए, ‘जब हामी ड्रेसिङ रुममा प्रवेश गर्‍यौँ, बोस (फर्गुसन) आगो हुनुहुन्थ्यो। मैले उहाँको अनुहारबाटै थाहा पाएँ। र जब तपाईं बोसको अनुहार यस्तो देख्नुहुन्छ, तपाईं उहाँको नजिक पनि पर्न चाहनुहुन्न। [उहाँ मुख छाड्दै हुनुहुन्थ्यो] र मैले बोसलाई ‘होइन’ भनेँ र अपशब्द प्रयोग गरेँ। मैले ‘फ*’ शब्द प्रयोग गरेँ। अनि मैले उहाँको पारा परिवर्तन भएको देखेँ, र मनमनै भनेँ, ‘धत्, मैले त्यो भन्नुहुँदैनथ्यो। सायद मैले त्यो शब्द धेरै पटक भनेछु।’

• कटुतापूर्ण बिदाइ

घटनापछि बेकह्यामले आँखामाथि लगाइएको स्पष्ट पट्टीले फर्गुसनलाई झनै रिस उठायो, जसले यसलाई ‘नाटकीय रूपमा प्रस्तुत गरिएको’ भनेर दाबी गरे। यद्यपि बेकह्यामले आफू क्लबमै बस्न चाहेको बताए पनि, सिजनको अन्त्यमा उनी रियल म्याड्रिड गए।

सन् २००३ मा म्याड्रिडले युनाइटेडलाई २५ मिलियन पाउन्ड तिर्न सहमति जनायो। फर्गुसनले बेकह्यामलाई बस्नका लागि ढोका खुला राखेको बताए पनि, उनले यो पनि स्वीकार गरे कि ‘निर्णय भइसकेको थियो, उनी जानु नै राम्रो थियो।’

बेकह्यामले सन् २००७ मा ला लिगा जिते, र त्यसपछि एलए ग्यालेक्सी, एसी मिलान र पेरिस सेन्ट-जर्मेन (पीएसजी) बाट खेलेर संन्यास लिए। यता, फर्गुसनले भने बेकह्यामको ठाउँमा क्रिस्टियानो रोनाल्डोलाई अनुबन्ध गरे, जुन क्लबका लागि निकै राम्रो साबित भयो।

• अनि अहिले?

फर्गुसन र बेकह्यामलाई उनीहरूको सम्बन्धको बारेमा नियमित रूपमा सोधिन्छ, र यस्तो देखिन्छ कि सम्बन्धमा सुधार आएको छ, तर सायद एकातर्फबाट मात्र।

फर्गुसनले पहिले भिक्टोरियाका कारण उनका पति ‘म्यानचेस्टर युनाइटेडका महान् खेलाडीहरूमध्ये एक’ बन्न सकेनन् भनेर दाबी गरेका थिए । आफ्नो पुस्तकमा ‘विश्व-स्तरीय’ खेलाडीहरूको सूचीबाट पनि उनलाई हटाएका थिए। 

यसमा बेकह्यामले सधैँझैँ शालीनतापूर्वक जवाफ दिए। जब उनलाई अपमानित महसुस भयो कि भनेर सोधियो, उनले जवाफ दिए: ‘पटक्कै होइन। मैले अहिलेसम्मकै महान् म्यानेजरको लागि खेलेँ... म भाग्यमानी थिएँ कि मैले ती खेलाडीहरूसँग, त्यो टिमसँग खेल्न पाएँ, र मैले माया गर्ने र अझै पनि माया गर्ने क्लबसँग सफल हुन पाएँ। म म्यानेजरसँग सहमत छु, केही निश्चित खेलाडीहरू छन् जसलाई तपाईं विश्व-स्तरीय भन्न सक्नुहुन्छ। धन्य, मैले तीमध्ये धेरैसँग खेलेँ।’

बेकह्याम स्पष्ट रूपमा बितेका कुरालाई बिर्सन तयार छन्, तर फर्गुसनले आफूले व्यवस्थापन गरेका उत्कृष्ट खेलाडीहरूमध्ये एकसँगको आफ्नो सम्बन्धबारे अझै पनि चुप्पी साँधेका छन्।

गोल डटकम