“बा खेत रोपाइँ गरिरहनु भएको छ ?” 

काठमाडौँबाट घर फर्कन लाग्दा बाटोमा खाना खान रोकेको बेला राजमार्गको वरपरको खेतमा भएको रोपाइँ हेर्दै बोल्न साइनो लगाएँ । 

बिहानै कोठामा नास्ता गरेको मलाई यहाँ खाना नपरेको हुनाले समय कटाउनु थियो । 

“के गर्नु बाबु बाँझो राख्नु भएन ।” बुबाले भन्नु भयो । 

“सिँचाइ कस्तो छ बुबा, पानी पुग्छ ?” मैले सोधे । 

“मिलाएर लगाउनु पर्छ, पुगेकै छ ।” उहाँले भन्नु भयो । 

“राम्रो रहेछ नि, त्यसो भए त ।” मैले भने । 

“धान पनि राम्रो फल्छ, चिसो पानी लाग्ने खेत हो तर आज भोलि अर्को समस्याले हैरान पार्‍यो बाबु । ” बाले कुरा गर्दै जानु भयो । 

“के समस्या पर्‍यो बा ?” मैले सोधे । 

“कुनै गुन, कुनै बैगुन हुने यो राजमार्गको नजिक खेत भएर पनि । सुर्ती, करेन्ट , चाउचाउका खोल जस्ता प्लास्टिकले ढपक्क ढाकेपछि धानको गाँज फस्टाउनै पाउँदैन । गोडमेलको खेताला जस्तै यो फाल्न पनि खेताला खोज्नु पर्छ ।” बाले भन्नु भयो । 

तलतल लागेर करेन्ट खान खल्तीमा पुगेको मेरो हात अनायास रोकियो ।

पोखरा–७, मासबार, कास्की