एक दशकअघि चिन्नास्वामी स्टेडियममा होस् वा दुई वर्षअघि केन्सिङटन ओभलमा, उनले नै अन्तिम ओभर बलिङ गरेका थिए। अनि बिहीबार राति वानखेडेमा पनि उनले नै १९औँ ओभर फ्याँके।

यदि कुनै अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण टी-२० विश्वकपको खेलमा भारतले दोस्रो इनिङ्समा बलिङ गरिरहेको छ र खेल अन्तिम ओभरसम्मको रोमान्चक मोडमा पुगेको छ भने, प्रायः हार्दिक पाण्ड्या नै हातमा बल लिएर मैदानको बिचमा हुन्छन्। 

सामान्यतया, जसप्रित बुमराहले आफ्नो अन्तिम ओभर सकेलगत्तै हार्दिक बलिङ गर्न आउँछन्। अक्सर बुमराहले यस्तो उत्कृष्ट ओभर फ्याँकेका हुन्छन् जसको चर्चा कैयौँ दिनसम्म चलिरहन्छ; त्यो निर्णायक ओभर जसले खेललाई भारतको पक्षमा ढल्काएको हुन्छ।

र, हार्दिकले त्यो अधुरो काम पूरा गर्छन् र खेल जिताउँछन्। बुमराहको तुलनामा हार्दिकले के गर्छन् भनेर ठ्याक्कै औँल्याउन अलि गाह्रो छ, किनभने हार्दिकसँग बुमराहको जस्तो जादुयी कौशल वा अचुक सटिकता छैन। उनी राम्रो योर्कर फ्याँक्छन् र पिचले साथ दिएको बेला असाध्यै प्रभावकारी ‘इन्टु-द-पिच कटर’ फ्याँक्छन्। तर, कुनै एउटा निश्चित कलामा मात्रै उनी विश्वकै सर्वोत्कृष्ट हुन् भनेर भन्न भने सकिँदैन।

कहिलेकाहीँ त यस्तो लाग्छ, हार्दिक केवल दौडिँदै आउँछन् र बाँकी काम नियतिलाई छोडिदिन्छन्। ३ बलमा १ रन चाहिएको अवस्थामा बंगलादेशले आत्मघाती प्रदर्शन गर्दा बलिङ गर्ने उनै थिए। बाउन्ड्री लाइनकै नजिक पुगेर सूर्यकुमार यादवले डेभिड मिलरको त्यो ऐतिहासिक क्याच लिँदा, जुन क्याचलाई लिएर कतिपयले अझै पनि बाउन्ड्री छोएको शंका गर्छन्, पनि बलिङ गर्ने उनै हार्दिक थिए। 

अनि बिहीबार, १० बलमा ३२ रन चाहिएको अवस्थामा साम करणले मिडविकेट बाउन्ड्रीमा तिलक वर्मालाई क्याच थमाउँदा पनि बलर उनै थिए। फिल्डरभन्दा एक-दुई कदम यताउति भएको भए नतिजा अर्कै हुन सक्थ्यो...

सीपको कुरा गर्ने हो भने, हार्दिक बुमराह वा अर्शदीप सिंह जस्ता खतरनाक डेथ बलर होइनन्। तर, टी-२० विश्वकपका डेथ ओभरहरूमा (१७-२० ओभर) कम्तीमा १०० बल फ्याँक्ने २९ बलरमध्ये उनी पनि एक हुन्। ती २९ बलरमध्ये केवल आठ जनाको इकोनोमी रेट मात्र हार्दिकको ८.२३ भन्दा राम्रो छ।

हार्दिकभन्दा खराब इकोनोमी रेट भएका ती २९ मध्येका केही दिग्गज बलरहरूको सूची यस्तो छ: प्याट कमिन्स (८.२४), अर्शदीप (८.३०), साम करन (८.२९), मोहम्मद आमिर (८.३४), लासिथ मालिंगा (८.५७), कागिसो रबाडा (८.८८), आन्द्रे रसेल (९.५५), शाहीन शाह अफ्रिदी (९.६५), ड्वेन ब्राभो (९.८१), मिचेल स्टार्क (११.२)।

टी-२० विश्वकपको डेथ ओभरमा १०० बल फ्याँक्ने ती २९ बलरमध्ये, हार्दिक एकमात्र यस्ता खेलाडी हुन् जसले ब्याटरको रूपमा पनि डेथ ओभरमै १०० बलको सामना गरेका छन्। वास्तवमा, त्यस चरणमा उनीभन्दा बढी रन (३०७) अरू कसैले बनाएको छैन। र, सयभन्दा बढी रन बनाउने १३ ब्याटरमध्ये विराट कोहली (१९७.५०) र माइकल हसी (१९६.४२) को स्ट्राइक रेट मात्र हार्दिकको (१९३.०८) भन्दा राम्रो छ। हार्दिकको विपरीत, ती दुई शीर्ष क्रमका ब्याटर हुन् जो सामान्यतया डेथ ओभर सुरु हुँदासम्म क्रिजमा राम्ररी जमिसेकका हुन्छन्।

तर हार्दिक भने अक्सर त्यही समयमा मात्र क्रिजमा पुगेका हुन्छन्। जस्तो कि बिहीबार भएको थियो, जब उनले जेमी ओभरटनको बलमा फाइन थर्ड बाउन्ड्रीमा एक सहज र शानदार र्‍याम्प शट खेल्दै आफ्नो तेस्रो बलमा खाता खोलेका थिए। त्यसपछि उनले १२ बलमा २७ रन बनाए, जुन भारतीय ब्याटरहरूको आक्रामक र निरन्तर प्रहारको शृङ्खलाको अन्तिम कडी थियो, जसले टोलीको स्कोरलाई २५० पार गराएको थियो।

उनको यो इनिङ्स र १९औँ ओभरको बलिङ मात्रै पनि मैदानमा एक उत्कृष्ट दिन साबित गर्न पर्याप्त थियो, तर त्यो रातको खेलमा उनको सबैभन्दा उत्कृष्ट वा प्रभावकारी योगदान यति मात्रै थिएन।

त्यो त उनले फ्याँकेको पहिलो ओभर (इंग्ल्याण्डको इनिङ्सको दोस्रो ओभर) थियो, जसमा उनले उत्कृष्ट आउटस्विंगरमार्फत फिल साल्टलाई आउट गरे। त्यसपछि जोस बटलरलाई लगातार चार डट बल (एक लेग-बाइ सहित) फ्याँके, जहाँ उनले बललाई दुवैतर्फ स्विङ गराइरहेका थिए। वास्तवमा, उनले गुड लेन्थभन्दा अलिकति छोटो बल फ्याँक्दै पनि स्विङ गराइरहेका थिए।

यस्तो जादु गर्न सक्ने विशेषज्ञ नयाँ-बलका बलरहरू धेरै छैनन्, र हार्दिक त नयाँ बलबाट बलिङ गर्नका लागि प्रख्यात पनि छैनन्। उनले त्यो चरणमा बलिङ गर्छन् किनकि यसले भारतलाई बुमराहलाई पछिका लागि जोगाएर राख्न मद्दत गर्छ। तर यदि उनीसँग सीप नभएको भए उनले यो जिम्मेवारी पाउने नै थिएनन्।

हार्दिक आफ्नो फिल्डिङका लागि पनि त्यति धेरै प्रख्यात छैनन्, तर एउटा कारण छ जसले गर्दा भारतले उनलाई सधैँ महत्त्वपूर्ण हटस्पट स्थानमा राख्छ। अन्तिम ओभरको पहिलो बलमा जेकब बेथेलले लङ-अफको दिशामा कडा प्रहार गर्दा त्यहाँ हार्दिकबाहेक अरू कोही भएको भारतीय टोलीले सायदै चाहन्थ्यो होला। 

हार्दिक द्रुत गतिमा आफ्नो देब्रे तर्फ गए, दौडाइको गति नघटाईकन बल उठाए, र इंग्ल्याण्डका खतरनाक ब्याटरले स्ट्राइक राख्नका लागि ज्यान फालेर दौडिन्छन् भन्ने बुझेर सहज रूपमा घुम्दै उत्कृष्ट थ्रो गरे।

उनले ब्याट र बल दुवैबाट इनिङ्सको सुरु र अन्त्यमा उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्दै भारतलाई सेमिफाइनल जिताइसकेका थिए। र अन्त्यमा, फिल्डिङको त्यो एक उत्कृष्ट कार्यबाट उनले फेरि एकपटक खेल जिताए।

प्रयोगशालामा एउटा सीम-बलिङ ह्वाइट-बल अलराउन्डर बनाउन के-के तत्त्वहरू चाहिन्छन्, त्यसको सूची बनाउनुहोस्। भारतसँग विगत एक दशकदेखि त्यसैको साक्षात् स्वरूप मैदानमा छ।