गुइयाङ । चीनको गुइयाङ सहरमा अवस्थित सुइकोउसी ओभरपास एउटा अनौठो आवासीय परियोजनाको केन्द्र बनेको छ। 

सन् १९९७ मा निर्माण सम्पन्न भएको यस पुलको आसपासमा सस्तो आवासका लागि जमिनको अभाव भएपछि त्यहाँका अधिकारीहरूले पुलमुनिको खाली ठाउँलाई उपयोग गर्दै अपार्टमेन्ट भवनहरू खडा गर्ने निर्णय गरेका थिए।

सहरको छेउछाउमा बस्ती विस्तार गर्नुको साटो केन्द्रकै नजिक रहेको खाली जमिनको सदुपयोग गर्ने उद्देश्यले सुइकोउसी पुलमुनि भवनहरू बनाउने अवधारणा अघि सारिएको हो। यसले गर्दा बासिन्दाहरूलाई सहरको केन्द्रसम्म पुग्न सहज पहुँच त मिल्यो, तर यसका लागि उनीहरूले केही सम्झौता भने गर्नुपर्‍यो। 

पुलको उचाइसम्मै छुने गरी बनाइएका दर्जनभन्दा बढी अपार्टमेन्ट भवनहरूमा माथि गुड्ने सवारी साधनको आवाज र कम्पनको प्रत्यक्ष असर पर्ने निश्चित थियो।

पुल निर्माण भएको दुई वर्षपछि सो ठाउँमा सस्तो भाडाका घरहरू तथा पुनर्वास आवास परियोजनाका रूपमा करिब १० वटा आवासीय भवनहरू निर्माण गरिएका थिए। बिस्तारै, सुइकोउसी ओभरपासमुनिका बाँकी खाली जमिनमा थप भवनहरू पनि थपिँदै गए।

अपेक्षा गरिए जस्तै, टाउको माथिबाट गुड्ने सवारी साधनको निरन्तरको आवाज र कम्पन यस अनौठो आवास क्षेत्रमा बस्ने हजारौँ मानिसहरूको दैनिक जीवनको हिस्सा बन्यो। यद्यपि, त्यहाँ बस्ने थोरैले मात्र यसबारे गुनासो गरे। सहरको केन्द्र नजिक हुनुका फाइदाहरू धेरै भएकाले यहाँका बासिन्दाहरूले यसै वातावरणमा आफूलाई ढालेका छन् र उनीहरूले यो आवाज एवं कम्पनलाई नै आफ्नो अनौठो बासस्थानको एक विशेषताका रूपमा लिन थालेका छन्।

त्यहाँको जनजीवन र बस्ने अवस्थामा सुधार ल्याउनका लागि अधिकारीहरूले पछि सो पुलमा ठुला मालवाहक ट्रकहरूको आवागमनमा प्रतिबन्ध लगाएका थिए। यसले केही हदसम्म आवाज र कम्पन त कम गर्‍यो, तर अझै पनि यो ठाउँ गुइयाङ सहरकै सबैभन्दा शान्त वा आरामदायी स्थान भने होइन। सडकबाट आउने धुलोलाई घरभित्र पस्न नदिन बासिन्दाहरूसँग धेरै विकल्पहरू पनि छैनन्, तर यो ठाउँ सस्तो हुनुका साथै सहरको केन्द्रबाट निकै नजिक छ।

आजको समयमा, ४० लाखभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको र जमिनको तीव्र अभाव झेलिरहेको गुइयाङ सहरमा सुइकोउसी पुलमुनिको यो समुदायलाई सहरी जनघनत्व व्यवस्थापन गर्ने एक नवीन र रचनात्मक उपायका रूपमा हेरिने गरिएको छ।