१ः दुष्ट

वृद्धले सोधे, “परार त सँगै आएका थियौ तर अहिले एक्ला एक्लै आएका छौ ।”
जवाफ आयो, “असाध्यै दुष्ट रहेछ ।” 
वृद्धले भने, “परार यिनलाई त्यसै भन्थ्यौ ।” 
अर्को जवाफ आयो, “हैन यी एकदम सज्जन रहेछन् । हामीहरूले पहिला चिन्न सकेका रहेनछौं ।” 
वृद्धले पुनः पुरानो कुरा स्मरण गराए, “परार पनि अर्कालाई त्यसै भन्थ्यौ ।” 
“अब भ्रममा पर्दिन ।” उसले जवाफ दियो । 
वृद्धले मनमनै भने, “तिमीहरू सबै दुष्ट हौ ।” 
तर उसैलाई थाहा छैन, अर्को पटक आउँदा कसलाई दुष्ट र कसलाई सज्जन भन्ने हो ।

२ः ईमान्दार

“कति कौसीमा मात्रै बसिरहनु हुन्छ ? यसो पाटनतिर निस्कने गर्नुपर्यो, हरिगोपाल दाइ ।” गोकर्णले भन्यो । 
“म जस्तो इमान्दार मान्छेलाई पाखा लगाएपछि कतै निस्कनै मन लाग्तैन ?” हरिगोपाल दाइले भने । 
“अर्को पटक अवसर आउला नि त, किन निरास हुनु ।” गोकर्णले भन्यो । 
थुप्रै जायजेथा आफ्नै बल र बुद्धि (मुड्की र ठग बुद्धि ?)ले जोडेका हरिगोपाल दाइले यसपटक जुन दलमा पसे पनि टिकट पाउन सकेनन् । 
“अहिलेजस्तो केही गरेर देखाउने जोश र जाँगर पछि कहाँ हुन्छ र भाइ ।” हरिगोपाल दाइले पाखुराको ट्याटु मुसार्दै भने । उसो त उनका आफ्नै थुप्रै मुद्दा  मिलाउनुपर्ने थियो ।
“हजुर भन्दा पनि ईमान्दार मान्छे भेटे होलान् नि दलहरुले । ” गोकर्णले भन्यो ।
हरिगोपाल दाइले मनमनै भने, “यो गोकर्णे पनि मेरो नजरमा ईमान्दार रहेन अब ।” 

पोखरा–७ मासबार,कास्की