घटना प्रकृति जातीय द्वेषकै परिणाम हो । हिन्दु र मुसलमानबिच रौतहटमा २०२८ मा पनि दङ्गा भएको थियो । थुप्रैले ज्यान गुमाए । १५ सय भन्दा बढी घरहरू जलाइयो । त्यो धार्मिक दङ्गा छिमेकी जिल्ला बारासम्म फैलिन पुगेको थियो । पहिलेदेखिकै तुष छ । यति हुँदा पनि हिन्दु–मुस्लिमका दुवै धार्मिक गुरुहरू र प्रशासनिक संयन्त्रले साम्य गराउँछन् । ठुलो रूपमा आउनै दिँदैनन् । तर, दुवै धर्ममा ‘चरमपन्थीहरु’ छन् । एकले अर्कोलाई हेपिएको दृष्टिकोणले हेर्छन् । तराईका केही जिल्ला र बाँकेको नेपालगन्जमा अहिले पनि हिन्दु र मुस्लिमबिचको सम्बन्ध हार्दिक बन्न सकेको छैन । अर्को कुरा तराईमा सानो केही घटना भयो भने पारी (भारत) बाट मान्छेहरु आउँछन् । 

यता मान्छे मार्छन्, उता भाग्छन् । घटनापछि सबै व्यहोर्नुपर्छ चाहिँ स्थानीय प्रशासनले । साम्प्रदायिक घटनामा बाह्य घुसपैठ हुनु बडो डरलाग्दो र गम्भीर विषय छ । घटना हुने शङ्का लागेपछि स्थानीय प्रशासनले सीमामा कडाइ गर्नुपर्छ । सुरक्षा संयन्त्रले प्रारम्भिक सूचना संकलन गर्नुपर्छ । अहिले त स्थानीय तह बलियो छ । उनीहरूले विभिन्न योजना र चेतना अभिवृद्धिका कार्यक्रमहरू ल्याएर दुवै पक्षलाई मिलाउने प्रयास गर्नुपर्छ । 

पूर्व गृह सचिव उमेश मैनालीसँग मधेसमा धार्मिक सद्भावबारे गरिएको कुराकानीमा आधारित

मधेसमा श्रृंखलाबद्ध साम्प्रदायिक तनाव : कसरी गर्ने समाधान ?