बाँके । बाँकेको बैजनाथ गाउँपालिका–१ च्यामाका पृथ्वीबहादुर चौधरीका लागि परेवा केवल चरा मात्र होइनन्, जीवन बदल्ने आधार हुन्। आजभन्दा २५ वर्षअघि घर वरिपरि घुमिरहेका दुई–चारवटा परेवालाई संरक्षण दिएर सुरु भएको उनको यात्रा अहिले एउटा सफल उद्यमीका रूपमा स्थापित भएको छ। सुरुमा कुनै व्यावसायिक योजनाविना नै मानवीय संवेदनाका कारण परेवालाई बास दिएका उनले अहिले यसैबाट आफ्नो परिवारको भविष्य सुरक्षित बनाएका छन्। "मैले परेवालाई बास दिएँ, परेवाले मलाई जीवन दियो," उनी गर्वका साथ भन्छन्।

पृथ्वीबहादुरले प्रतिजोडी परेवा ५०० देखि ८०० रुपैयाँसम्ममा बिक्री गर्ने गरेका छन्। विशेषगरी धार्मिक कामका लागि मन्दिरमा भाकल गर्न, सुत्केरीका लागि पौष्टिक आहारका रूपमा र जाडो महिनामा मासुका लागि परेवा खोज्दै ग्राहकहरू उनको घरमै पुग्ने गर्छन्। द्वन्द्वकालमा एकै सिजनमा ५० हजार रुपैयाँसम्म आम्दानी गरेका उनले अहिले पनि मासिक २५ देखि ३० हजार रुपैयाँ नियमित कमाइरहेका छन्। सिजनका बेला यो आम्दानी ५५ हजार रुपैयाँसम्म पुग्ने गरेको उनको अनुभव छ। यही पैसाले छोराछोरीको पढाइ, स्वास्थ्य उपचार र घरको सम्पूर्ण खर्च धानिएको छ।

परेवापालनको व्यवस्थापन पनि निकै रोचक छ। साउन र भदौमा चारोको अभाव हुँदा उनले 'अकडा' नामको विशेष आहार खुवाउँछन्, जसले उत्पादन बढाउन मद्दत गर्छ। बाँकी समयमा भने परेवाहरू बिहानै उडेर नेपालगञ्जका औद्योगिक क्षेत्रमा दाना खान जान्छन् र बेलुका बथानका साथ आफ्नै घर फर्किन्छन्। कतिपय अवस्थामा त अन्य जिल्लामा पुर्‍याएर उडाइएका परेवा समेत घरै सम्झेर फर्केर आउने गरेको उनले सुनाए। आफूले बेचिसकेका परेवा समेत फर्केर आउँदा उनी भावुक बन्ने गर्छन्।

परेवाको मललाई उनले आफ्नै खेतीबारीमा प्रयोग गर्दै आएका छन्, जसले बालीको उत्पादनमा समेत सुधार ल्याएको छ। परेवासँगको गहिरो भावनात्मक सम्बन्धका कारण उनलाई परेवाविनाको घर सुनसान लाग्छ। बाज र चिलबाट जोगाउनुपर्ने चुनौतीका बाबजुद पनि उनी बाँचुन्जेल परेवाकै सेवा गर्ने संकल्प गर्छन्। एउटा सामान्य किसानबाट आत्मनिर्भर उद्यमी बनेका पृथ्वीबहादुरको यो कथाले स्थानीय स्तरमै सानो लगानी र लगावबाट कसरी आर्थिक समृद्धि हासिल गर्न सकिन्छ भन्ने उत्कृष्ट उदाहरण पेश गरेको छ।