–शीतल शर्मा

मात्र एक चोटि पिउने मन छ,
नशामै लठ्ठिएर जिउने मन छ
दुःख र दर्द त भुलाइदिन्छ रे
थकान त त्यसै मेटाइदिन्छ रे ।

नशाकै जोशमा फलाक्नु छ धेरै
बह र पीडा लुकेका छन् मेरै
पिऊँ र फेरि ? लत बस्छ भन्छन्,
पिएमा यहाँ जात खस्छ भन्छन् ।

छैन छुट बोल्ने, हुन्छ पोथी बास्या
छोड्यो कि त खित्का, भन्छ कति हाँस्या ?
बस्दा मौन पनि, छैन कतै सुख,
उठ्नु छैन माथि, झुक सधैँ झुक ।

इच्छा छ जाने सत्य सुन्न भट्टी
हुँदैन रे झुट कुरा हुन्छ खाँटी 
केको हुनु आँट ? घुक्र्याएको मात्र
छुटाउन लत थर्काएको मात्र ।

मेरै हो बाटो, त्यो बाटो पनि त
छुटे पो नशा तब हुन्थ्यो ज्ञानी त 
नतान नशा मृत्यु तान्छ जसले
लोभ्याई आज, भोलि लान्छ उसले ।

के रै’छ त्यस्तो नसक्ने भुल्न ?
वाचै तोडिदिने नशामा झुल्न ।
आज त पिउँछु रे पिउँदैन भोलि
पिउने जति छन् एउटै छ बोली ।