-महेश सिलवाल

भस्मासुर, आफ्नो 
प्रभुको वरदान 
परीक्षण गर्न,
हिटलरले झैँ 
गोप्य ग्याँस च्याम्बरमा
जालसाजी बुनी
अबोध र निर्दोष प्राणीको
कोटी होम लगाउन 
भगीरथ प्रयत्न गर्दैछ 
किनकि
घर–परिवार जलाई 
बच्ने खरानीको 
जो मूल्य उसलाई 
अथाह– थाहा छ 
र त 
खरानीको व्यापार गर्ने 
सपना देखेकै छ, वषौँदेखि ।

ऊ वरदानको भार
वहन गर्न नसकेर 
सुर हराई 
बेसुर मत्ता हात्तीझैँ 
हठात् र निर्धक्कका साथ 
बढ्दै छ लमक–लमक 
मेरो सुन्दर बगैँचामा 
सक्तिनँ म मूकदर्शक बन्न
र ङिच्च दाँत देखाउन 
पढाउनु छ मैले उसलाई 
पाठ जालन्धरको ।

उसको छायाँ घरमा पर्नु अगावै 
बरु भरमग्दुर यत्न गर्छु
उसलाई छेक्न र रोक्न 
तर ऊसँगै 
देश–मेरो घर र
धर्ती–मेरो आमालाई 
कहाँ सक्छु र सति पठाउन ?
अग्निपरीक्षाको यस ऐतिहासिक घडीमा 
देशको काम आउन सके हुन्छु धन्न
चाहे म भोलि हुन्छु वा हुन्न ?
भस्म खरानी भएर के भो त !
धर्तीलाई उर्बर राख्न त काम आउँछु
शिवको प्यारो र पवित्र वस्तु पनि त हुन सक्छु 
पीडाको उष्णता बिर्सेर पनि त शीतलता दिन सक्छु ।