जीवन तिमी
मृत्यु तिमी 
मुटु तिमी
धड्कन पनि तिमी
मेरो हर स्वासको 
द्रष्टा तिमी
दृष्य पनि तिमी
सधैँ गुन्जिरहने 
सुमधुर नाद हौ तिमी ।

दुःख तिमी 
सुख तिमी 
रागभित्र
वैराग्य तिमी
मेरो जीवनको 
संघर्ष तिमी
तिमीबाट नै जीवन यो 
मधुमासको फूलबारी हौ तिमी । 

पूर्णिमा तिमी 
औंसी तिमी
हाँसोभित्र 
आँसु तिमी
शुन्य आकाशमा चम्कने 
तारा पनि तिमी
दूर गगनमा झुल्कने
नुर  तिमी ।

प्रेम तिमी 
बिछोड तिमी 
रात तिमी 
दिन पनि तिमी 
भक्त तिमी 
भक्ति पनि तिमी
आँसु र हाँसोको 
कथा तिमी
प्रभात भई छर्ने 
लालिमा तिमी 
रातको निस्तब्ध 
शान्ति हौ तिमी । 

गुरु तिमी 
सत्गुरु पनि तिमी
बिर्सिनै नसकिने
याद पनि तिमी
जताततै तिमी नै तिमी 
तिमी बिना यो जीवन अधुरो
मृत्युको मीठो सुवास हौ तिमी ।

भक्तपुर