म स्कूलमा पढ्दै गर्दा
मसँगै पढ्ने साथीको बुबालाई
एकाबिहानै विष्णुमतीले बगायो भन्ने खबर सुनेँ
ती वृद्ध दैनिक सखारै उठेर विष्णुमतीमा नुहाएर
अनि, बाटोभरि देउताहरु दर्शन गरेर मात्र केही खान्थे 
कसैले भनेको मान्दैनथे, साह्रै जिद्दीवाल थिए !

काठमाडौंका पाँच–सात त्यस्तै जिद्दी भक्तहरुलाई
हरेक वर्ष वर्षात्को मौसम पारेर गङ्गाले मुक्ति दिने गर्थिन् !

० ० ०

अहिले पनि आँखामा झल्झती आउँछ
कलेज पढ्दै गरेका हामी
साँझ घुम्दै घुम्दै बागमतीको किनार पुग्थ्यौं
त्यहाँ ढुंगा छापिएका सिँढीमा बसेर 
घण्टौं गफिन्थ्यौं हामी ।

अरुले त्यहाँ एउटै नदी देख्थे
हामी दुइटा देख्थ्यौं
अरु पानी बगेको देख्छन्
हामी प्रेमको प्रवाह देख्थ्यौं
हाम्रा आत्मा नुहाइरहेका हुन्थे तिनमा
र घण्टौं घण्टौं पनि निमेष जस्तो बित्थ्यो
अनि अलौकिक विश्रान्तिको महसुस गथ्र्यौं हामी !

० ० ०

अब त हामीले आधा बैंस गुजारिसक्यौं । 
आज एकाबिहानै 
मेरो नयाँ छिमेकी, जो आफूलाई सचेत ठान्छिन्
मेरो घरको घण्टी बजाउँछिन्
र भन्छिन्,
“जाऔं, बागमती सफा गर्न जाऔं” !