कविता
लीला जगत्काे
बिहीबार, २२ साउन २०८२, ११ : १९
तरङ्गित भई आउने तिम्रा आवाजले
जब आफैँभित्र स्पन्दन गर्छन्
बिहानीको कुमारी घामझैँ
भित्र–भित्रै न्यानोपन दिन्छन् !
शरीर मन र भावहरूमा
बिस्तारै बिस्तारै स्पर्श गर्दै
स्पर्शको त्यो आभासहरूमा
दिनहरू मेरा फक्रिदिन्छन् !
फक्रिएका ती भावहरूमा
बग्दैबग्दै कताकता पुग्छु,
आनन्दको त्यो सुखद क्षणलाई
आफैँभित्र बडो जतन गर्छु !
जब आफैँभित्र आफू हुन्छु
जीवन कति रमाइलो लाग्छ
आवाजभित्रको ती झन्कारले
जब चेतनाभित्र बहाव ल्याउँछ !
रुन्छु, हाँस्छु, रमाउँछु एक्लै
एकान्तसँग मितेरी लगाएकी छु
त्यही मितेरीसँग भलाकुसारी गर्दै
भित्रभित्रै त्यसैत्यसै रमाएकी छु !
रमाउनुको आनन्दमै
प्राप्ति के हो थाहा छैन
पाउनु गुमाउनु के रहेछ र आखिर
लीलाजगतको नियालिरहेछु !
खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
प्रतिक्रिया
भर्खरै
-
परराष्ट्रमन्त्री खनाल आज भारत भ्रमणमा जाँदै
-
मत्स्य स्रोत संरक्षणका लागि विश्व समुदायको ध्यानाकर्षण
-
विश्वकपअघि फ्रान्सलाई आइभरी कोस्टको झड्का, अमाद डियालोले दिलाए २–१ को जित
-
ई–ट्राइसाइकल नियन्त्रण अभियान, जिम्बाब्वेका ग्रामीण महिलालाई समस्या
-
व्यवहारमै छुवाछुत अन्त्य हुनुपर्ने दलित अगुवाहरूको जोड
-
मोटरसाइकल ट्रकमा ठोक्किँदा एक जनाको मृत्यु, अर्काको अवस्था गम्भीर
Games
एक्सक्लुसिभ स्टोरी
युनिकोड
मिति रूपान्तरण